Het onderzoek

gisterennamiddag voor onderzoek naar het ziekenhuis getrokken. Nog maar net binnen en het ging al mis :"mag ik 31 euro van je ?"vroeg de dame van het secretariaat. Tot mijn scha en schande had ik niet genoeg geld bij me. De schattige diëtiste had me de dag voordien enkele tientallen euro's lichter gemaakt. Dan straks naar de dichtsbijzijnde geldautomaat wandelen.

Eerst werd het gips vakkundig opengemaakt door een nors type. "Je moet nu naar de radiologie" mompelde hij tussen zijn tanden. Me gaan aanmelden en dan de wachtkamer binnen. Mij tussen enkele oude hersendode mensen en twee jonge luid kwebbelende negerinnekes gezet. Van afwisseling gesproken. Vooral oppassen dat mijn arm niet al te veel beweegt. Zonder gips is de pijn enorm.

Na eens goed bestraald te zijn kan ik terug naar de gipskamer. Daar word ik opgewacht door een breedlachende kalende man. Onmiddellijk legt hij me uit waarom ik me best laat opereren : "de plaats van de breuk geneest zo goed als onmogelijk vanzelf. Het beste is dat we daar een plaatje in monteren zodat de kapotte stukken weer als gesmeerd aan elkaar groeien". Tegen zo'n logica kan ik niet op. Zijn agenda is druk bezet, maar hij heeft nog één datum vrij : 14 juli ! De dag dat Greet haar knie wordt geopereerd.
Jammer dat het geen 14 februari is, dan konden we samen valentijn vieren in de operatiezaal.

Vakkundig wordt het oude gipsverband over mijn arm geschoven, een verband er rond en back home.