liefde is ... samen naar de operatiezaal.

me in hospitalbed
Originally uploaded by MrFrancky

Gisteren om 7 uur in de ochtend werden we door (schoon)broer Toon precies op tijd afgeleverd in het ziekenhuis. Na ons aangemeld te hebben werden we door de hoofdverpleegster van de dagopnames één voor één ingeschreven. De traditionele vragen zoals "hoeveel weegt u ? Heeft u een vals gebit ?" zal ik hier niet herhalen. Tijdens dit routinegesprek viel het haar op dat we man en vrouw waren. Onmiddellijk werd geregeld dat we samen op kamer 111 konden.
Greet werd direct weggevoerd richting operatiezaal terwijl ik moest wachten totdat de instrumenten waarmee ze me onder handen zouden nemen weer opgeblonken waren. Fuif avond voordien ? Om 11 uur was ik aan de beurt. In de gang passeerden Greet en ik mekaar in bed liggend vooruitgeduwd door een verpleegster. Een vlugge groet en een droge opmerking maakten beide verpleegsters duidelijk dat wij man en vrouw waren wat aanleiding gaf tot enige hilariteit.

Ondertussen waren de kinderen thuis gebleven. Over de middag gingen ze bij mijn ouders eten en in de namiddag was onze poetsvrouw er. Echt alleen aan hun lot overgelaten waren ze zeker en vast niet. In de namiddag hadden ze dan nog bezoek van Eva's vriendinnen, iets wat niet naar de zin was van zoonlief. Vooral toen ze samen begonnen te zingen was voor Jasper de maat vol.

Streepje was dolenthousiast met al dat vrouwvolk en ging voor hen een cadeautje halen. Trots als een pauw kwam hij met een krijsende merel terug binnen. De meiden tierden het uit bij het zien van hun geschenk en haalden vervolgens de vogel uit Streep's muil. Een verbolgen Streep als gevolg.
De lieverdjes hebben de vogel vlug meegenomen naar de dichtsbijzijnde dierenarts om hem te redden. Met een spuitje werd het diertje uit zijn lijden verlost. Iedereen tevreden.

Om 15 u was ik ook terug op onze kamer en rond 17 u werden wij door een ambulancier terug naar huis gebracht. Deze was zo vriendelijk om de helft van onze bagage in het ziekenhuis te laten staan. Een vriendelijke buurman is onze spullen deze morgen gaan ophalen, waarvoor dank

Pas na het slikken van een pijnstiller en enkele uurtjes platte rust ben ik in staat om met behulp van mijn linker middelvinger hier één en ander neer te schrijven.
Normaal dat men na zo'n ingreep wat pijn voelt. Ik heb nu een ietsje lichter gips aan die toch tot over mijn elleboog komt, maar volgende week vrijdag krijg ik een kortere aangesmeerd.
Greet loopt (of hoe je het ook mag noemen)- met behulp van een kruk - rond met een opgelapte knie.

wordt vervolgd.