zondagavondblues

Het is al na negenen wanneer ik stop met aan de nieuwe onthaalbrochure van de karateclub te werken. Echt veel kan je het nog niet noemen. Ik heb gewoon de info die ik sowieso al op mijn externe harddisk staan had wat aangepast en op een worddocument geplakt. Nieuwe informatie zoals de url van onze nieuwe website die nog onder construction is eraan toegevoegd en klaar is Kees. Wie was die Kees ? Veel over gehoord maar nooit geen bio ofzo gevonden. Ook niet vergeten de prijzen wat aan te passen (klinkt positiever dan zeggen dat wij ook duurder worden).

Ik zit hier in de living aan de pc zonder verder enig kunslicht zodat je de zon kan zien ondergaan. Dit geeft mij ergens een triest gevoel. Dit verlengd weekend had niet bepaald een rustgevende invloed op mijn gemoed. Ik weet nu niet of ik triest of blij moet zijn dat ik morgen terug ga werken.

De begrafenis van Danny donderdag was al geen leuke start. Op vrijdag vernemen dat Greet op 14 juli een kijkoperatie aan de knie moet ondergaan en in de namiddag doodleuk vernemen dat Eva voor zowat 150,00 - 200,00 euro aan Ds-spelletjes bestolen is maakt me niet bepaald vrolijker.
Zaterdagnamiddag vervolgens opgebeld worden door mijn moeder dat een man bezig is een bord voor haar oprit te plaatsen. Het eind van hun verblijf in de Zuidmolenstraat is stilletjesaan ten einde aan het lopen. Dat kun je er gelijk alhoe uit afleiden.

Streep heeft deze voormiddag voor de zoveelste keer een vogel de strot doorgebeten. Ik wou dat ik ook zoiets kon doen, maar dan niet bij een vogel. De rottigheid stroomt de laatste dagen door mijn veel te grote kop.

Over mijn geïnternet valt niet veel te vertellen, behalve dat Elke me via Twitter meedeelde goed aangekomen te zijn in Zwitserland met haar vriendje. Zij verblijven bij haar lief zijn vader en diens vriendin. Deze laatste spreekt alleen Frans op zijn zwitsers en is moeilijk te verstaan. Ik heb haar getroost met de opmerking dat schoonmoeders ALTIJD moeilijk te begrijpen zijn.
PS : Elke is de dochter van de zus van de man van de zus van mijn vrouw. Meer moet je er niet achter zoeken mannekes.

Ik eindig deze blog met een stukje aangepast pianomuziek voor u gebracht door mijn nieuwste "vriendin" bij Youtube. Het wicht woont niet zo ver van Roeselare, bespeelt piano en viool en zingt ook nu en dan een stukje. Ze nodigde me uit om vrienden te worden nadat ik mijn mening over zo'n clipje verkondigd had. Het arme kind denkt waarschijnlijk nog iets van mij te kunnen leren over muziek. OMG !

Geniet ervan en tot de volgende keer.