Francky 's weblog

Bloggen is een werkwoord.

2009-11-07T13:18:00.005+01:00

Is bloggen op sterven na dood ?

Deze vraag wordt regelmatig gesteld. Sommigen gaan er reeds van uit dat dit een feit is. Vele bloggen verdwijnen, liggen stil zonder enig teken van leven of de eigenaar klaagt steen en been dat hij geen bezoekers meer krijgt, laat staan reakties.

Volgens mij moeten we hiermee oppassen. Het is evidend dat iemand die jaar na jaar iedere dag een blogje schrijft vroeg of laat een writersblock krijgt.
Dit is echter niet onoverkomelijk. Gewoon zorgen dat je over zoveel mogelijke zaken, gebeurtenissen en interesses schrijft. Iemand die iedere dag over zijn postzegelverzameling, katten, kinderen of hardlopen schrijft zal inderdaad op een bepaald punt tot de ontdekking komen dat hij in herhaling valt. Zijn lezers zullen het ondertussen ook wel geweten hebben en gaan andere horizonten verkennen.

Ook de combinatie van bloggen met netwerken zoals Twitter en Facebook zijn een voltreffer. Op twitter kan je veel twitteren, maar daar ben je beperkt tot 140 karakters. Daar is echter een oplossing voor. Sinds deze week gebruik ik de diensten van Twitlonger. Log in met je Twitteraccount en je lange tweets die meer en meer op kleine blogs beginnen lijken komen zo op twitter terecht. Daarbij een link naar de eigenlijke blog en dan maar wachten tot de andere twitteraars je blog komen lezen.
Succes verzekerd.
Ook post ik via twitter soms links naar andermans blog. Bij Redstar en Mannie vindt je een handige tool om hun blog via Twitter te promoten.

Vroeger was cross blogging een vies woord, maar daar heb ik me nooit wat van aangetrokken. Concreet betekent dit dat uw blog simultaan op één of meerdere andere plaatsen verschijnt. Sommigen vinden dit een teken van luiheid en gebrek aan creativiteit. Ik niet ! Probeer maar eens op 2 of meerdere plaatsen regelmatig iets zinnigs te schrijven. Dat houdt je geen twee weken vol.

Mijn conclusie is dat bloggen een WERKWOORD is. Het vraagt een inspanning om iedere dag opnieuw iets neer te schrijven op een interessante, ludieke manier en ook om dan nog eens iemand anders zijn blog door te nemen.
Inspiratie komt meestal niet vanzelf. Alert blijven voor wat om je heen gebeurt en desnoods notities nemen. Foto's nemen helpt ook, desnoods met je GSM.

Mijn inspiratie is voorlopig nog niet opgedroogd.

Heb je nog tips laat ze weten. Ik heb nu eenmaal niet alle wijsheid in pacht en zoek nog regelmatig naar nieuwe invalshoeken, tools, en wat weet ik nog niet meer om deze blog zowel voor mezelf als voor jullie interessant te houden.

Ik rond af met een filmpje gepost door Renesmurf.
Hopelijk vinden jullie dit even leuk als ik doe.

Twitteren met ballen

2009-11-06T19:17:00.006+01:00

Ik heb eens geprobeerd om een verhaal te maken van de tweets tussen Quallekop, Treesockhuijsen, Marcvanderwell en MrFrancky.
Gemakkelijk was het niet, vooral daar ik aan de tweets geen letter veranderd heb.
Alleen heb ik ze zo goed als mogelijk chronologisch geplaatst.

Zie deze tweet derhalve als een (mislukt) experiment.

MrFrancky
@Quallekop mijn karatepak en ballenbeschermer liggen klaar om in de wasmachine te zwieren.

MrFrancky
mijn enige echte protectie voor karate en andere vrouwmensen.

Quallekop
@treesokhuijsen Sinds ik het 'keppeltje' gezien heb van @MrFrancky lijkt het mij wijs om deze kwestie met fluwelen handenschoenen aan te pakken.

MarcvanderWell
@Quallekop Ik ga eens ondezoek naar de vleespet van @MrFrancky starten en laat u volgende week mijn objectieve bevindingen weten.

MrFrancky
@MarcvanderWell dan kan u @Quallekop met de neus op de feiten duwen

Quallekop
@MrFrancky Gottegot, dát is het zeker waar het u om te doen is! Dat u mij de neus kunt drukken op de 'feiten'... *legt boterham terzijde*

Quallekop
@MarcvanderWell Wilt wel duidelijk stellen dat het @MrFrancky is die een keppeltje draagt en niet ik

MrFrancky :
@Quallekop de mijne is nog steeds te koop voor een prijsje

Quallekop
@MrFrancky Neen, al zou ik er geld op toe krijgen, wat zeg ik, al zou ik huis en haard van u krijgen, dan nog!!!

Anneke31
Goodmorning Tweeps: #ff Het duo @Quallekop & @MrFranckyvoor hun dolkomische tweets elke dag. Vreselijk lachen met die twee, hahaha! Bye bye

Quallekop
@Anneke31 Nou zeg, een duo met @MrFrancky is wel het laatste wat ik zou willen... als jij dat nu zo zou zijn dan is het wat anders...

Quallekop
@MrFrancky Ik laat het allemaal over aan @TreesokHuijsen, zij is kennelijk met uw 'lot' begaan, wat u beiden verbindt (dé band), ....ik niet.

MrFrancky
@Quallekop nee met lepelaars kan ik me dat niet zo goed voorstellen… ik bedoel de #specialeband die wij schijnen te hebben aldus @MrFrancky

MrFrancky
@treesokhuijsen Ow... ik dacht dat die band u en @MrFranckybetrof, het zijn immers zíjn woorden... en gedachten *projectie kennelijk*

MrFrancky
@treesokhuijsen @Quallekop zijn jullie er nu uitgekomen hoe jullie mij gaan aanpaken ? #trekballenbeschermingaan

treesokhuijsen
@MrFrancky is uw vrouw niet vegetarisch dan? @MrFrancky#trekballen_bescherming (@Quallekop )

MrFrancky
@Quallekop @treesokhuijsen nee hoor, zij lust jullie rauw.

Quallekop
@MrFrancky Ik denk niet dat @treesokhuijsen dát impliciet bedoelde... dat uw vrouw ons rauw zou lusten..

Hoe het tenslotte met MrFrancky afgelopen is .....

Naakte Muscal en andere beslommeringen

2009-11-05T19:30:00.004+01:00

Vanmiddag was had ik vrijaf genomen. Dit betekent echter niet dat ik veel thuis geweest ben, integendeel. Als ik gewoon ga werken ben ik altijd rond dezelfde tijd terug thuis, vrij om te doen en laten wat ik wil.

Eerst met mijn moeder naar de bank geweest om nieuw adres op te geven en polissen te regelen. Dan vlug samen enkele boodschappen doen.
Terug thuis moest ik dan nog alle lidboekjes der leden van de karateclub sorteren en aanvullen met het bewijs van de verzekering. Alles in de doos en ermee naar het huis van de voorzitter gereden. Daar hebben we dan eens overlopen wie wie is onder de leden. Hoezo "ik was thuis deze namiddag" ?

Deze morgen heb ik toch nog eens tijd gevonden om naar enkele sites te surfen. Zo vond ik toevallig dit fragment uit een "musical" uit 1976.
Ik was een tiener in de jaren 70 en weet dat dit de periode was dat alles mogelijk was op gebied van muziek en film. Dus heel erg verwonderd dat toen zoiets gemaakt werd ben ik zeker niet.
Op zaterdagnamiddag speelden ze vele oude zwart/witfilms en musicals op de toenmalige BRT, maar zover ik me herinner heb ik deze toen nooit gezien.

nude musical
Geüpload door maidylotion. - Check nu de sexy video's. Let op - niet geschikt voor op het werk.

Spannende tijden

2009-11-04T16:57:00.005+01:00

Volle maan is over zijn hoogtepunt. Alles valt weer in de plooi.
Deze dag was winderig maar ook met volop zon. Via Twitter vernam ik dat het op andere plaatsen nog goed regende, maar hopelijk wordt het daar ook droog. Het is nu volop herfst en door het winteruur is het vlugger donker ook. Ook al ben ik een zomermens toch kan ik van deze gezellige avonden genieten.

Vandaag een mailtje ontvangen in verband met de oefeningen van de brandweer op vrijdagavond. Die avond zullen de mensen van onze brandpreventieploeg hier ook mogen aan deelnemen. Kwestie van te weten hoe het er in het echt aan toegaat. Dit zal wel spannend zijn. Hopelijk stoppen ze me niet ergens op het dak want dan kunnen ze veel problemen met me hebben bij het redden. #hoogtevrees.
Gelukkig is het nog geen vrijdag de 13de, da's pas de week nadien. Alhoewel..........

Nieuws van de dag : Laura Lynn: "Ik probeer zwanger te geraken". Waarschijnlijk heeft dit te maken met het vallen van de bladeren. Voor Adam en Eva was dit ook altijd een hoogtepunt ieder jaar.

Mijn vraag voor vandaag is : "wat zouden jullie Laura Lynn aanraden of eerder afraden om zwanger te geraken ?"

Ondertussen een clipje van haar muzikale evenknie Frans Bauer die gezellig rondhost met zijn premier Balkenende.

Volle maan

2009-11-03T13:57:00.004+01:00

Toen ik deze morgen de krant uit de brievenbus ging halen zag ik de maan die reeds in het noordwesten zat, klaar om zich terug te trekken en plaats te maken voor de zon die duidelijk niet gekomen is. Vlug proberen te vereeuwigen met mijn GSM.

Vannacht was het volle maan. Zoiets spreekt nog steeds tot de verbeelding. Behalve dat ik het zicht bij een open hemel heel mooi vind (vooral in de zomer) heeft dit fenomeen op mij nooit enige indruk gemaakt. Toch spreekt dit al sinds Adam en Eva tot de collectieve verbeelding van de mensheid. Weerwolven en ander lichtschuw tuig doen dan de ronde op zoek naar onschuldige slachtoffers.
Ik vraag mij wel af hoe "onschuldig" hun slachtoffers zijn. De meeste onschuldige mensen liggen 's nachts meestal in bed of hebben nachtshift op hun werk.

Dat er mensen zijn die niet alleen rare dingen zien bij volle maan bewijst dit filmpje. Of het moet zijn dat UFO's alleen bij volle maan naar de aarde komen om hun slag te slaan. Hier zie je hoe een UFO een koe ontvoert.

Binnenkort een MC Donalds op de maan of Mars ?

Terug naar Rumbeke

2009-11-02T16:53:00.005+01:00

Vanaf 1 november - gisteren dus - wonen mijn ouders officieel op hun nieuwe adres.
De papieren op het stadhuis zijn misschien nog niet helemaal geregeld, maar vanaf nu huren ze hun nieuwe woonst. Tot 30 oktober was dat nog hun oude adres waarvoor ze huur betaalden, maar dat is nu ook verleden tijd. Nu zijn ze terug in de gemeente waar ze vier jaar geleden weggetrokken zijn.
Rumbeke is in 1977 een deelgemeente van Roeselare geworden, maar in haar hart is mijn moeder steeds Rumbekenaar gebleven. Roeselare, daar ging ze alleen op dinsdag heen voor de wekelijkse markt. De rest van haar boodschappen deed ze in Rumbeke en soms reed ze met de fiets naar die andere buurgemeente Izegem. Met Roeselare heeft ze in feite nooit feeling gehad.

Ikzelf heb de eerste 32 jaar van mijn leven ook in Rumbeke gewoond. De laatste jaren kwam ik er slechts op vrijdag voor de karatetraining in de turnzaal van de lokale school. Nu de afgelopen vier jaren mijn ouders vlakbij woonden kwam ik steeds minder in Rumbeke of het was om in zeven haasten papieren in de brievenbus van de ziekenbond te droppen en dan met moeder nog eens binnenwippen in de supermarkt vlakbij het kerkplein. Veel dingen regelde zij nog in Rumbeke, kwestie van er nog eens te komen vermoed ik.

Met mijn gsm nam ik enkele foto's

Hoogstraat Rumbeke.
In deze straat staat de school waar ik tot mijn elfde jaar naar toe ging. Het oude gebouw is afgebroken. Het huidige gebouw dateert van eind jaren 80.

De Sint-Petrus & Paulusstraat. Toen Rumbeke nog onafhankelijk was heette deze de Stationsstraat. Een beetje verder rechts op de foto draaide de straat richting station. Nu is daar alleen een overweg van overgebleven.

Achterkant van de Sint Petrus & Pauluskerk. De zon scheen laag zodat alles vol schaduw is.

Volgende keer neem ik mijn camera mee en maak een grote wandeling doorheen het centrum van Rumbeke. Hopelijk kom ik dan met meer en betere foto's terug.

1 november 2009

2009-11-01T16:54:00.003+01:00

Het KMI had voorspeld dat het vandaag zou regenen. Voor één keer hadden ze gelijk. Grijze hemel, veel wind en koude regendruppels bepaalden het beeld van deze 1 november 2009. De kerkhoven zullen er nog troostelozer dan anders bijgelegen hebben en van de dure bloemstukken zal ook niet veel overblijven. Kortom, een triestige dag.

Wij hebben het niet aan ons hart laten komen. Weer of geen weer, het was een gezellige dag bij mijn schoonmoeder thuis. Greet's broer was er en ook haar zus kwam langs samen met haar gezin. Oma had haar best gedaan om het eten zo lekker mogelijk te maken. De wijn zorgde dat de sfeer steeds beter werd. En de kinderen zorgen traditiegetrouw voor een gezellige drukte.

Meer is er momenteel niet te vertellen. De foto's die ik met mijn GSM genomen heb zullen de rest van het verhaal vertellen. Een foto kan nu eenmaal meer vertellen dan 10 bladzijden tekst.

Hopelijk was deze zondag voor jullie ook gezellig, leuk enz.
Vertel er maar iets over hier of op jullie eigen blog.

HELLOWEEN

2009-10-31T21:21:00.006+01:00

Vanavond nog niemand aan de voordeur gehad in een poging mij te doen schrikken. Tegenwoordig schrik ik nog slechts wanneer ik in de spiegel kijk. Zo afgestompt is mijn vermogen om te schrikken.

Deze voormiddag ben ik met mijn moeder naar het kerkhof geweest. De scouts stonden aan de ingang bloemen te verkopen. Ik herkende enkele jongens die en familie van Greet en lid van de karateclub zijn. Een mooi roodharig meisje kwam vriendelijk goededag zeggen, maar ik herkende haar niet meteen. Het bleek dat ze bij mijn zoon in de lagere school gezeten had. Toen zag ik haar weer als zevenjarig klein mager kind met een gezicht vol sproetjes, maar met een glimlach die je zo deed smelten.
Ondertussen is ze een bloedmooie jonge dame geworden - in scoutsuniform weliswaar - maar blijkbaar wist ze nog wie ik ben.

The Omen was destijds de eerste film die ik in de bioscoop ben gaan zien. Dit moet ergens midden jaren zeventig geweest zijn. Vanavond tonen ze een remake op de televisie, kwestie van in stemming te komen waarschijnlijk.

Een liedje van een groep met een naam om helemaal in de stemming te blijven :

Herfstkronkels

2009-10-30T22:04:00.005+01:00

Vandaag was het de laatste werkdag van de week en van de maand Voor velen staat een verlengd weekend voor de deur. Zondag is het Allerheiligen en maandag Allerzielen.

Deze twee feestdagen worden door elkaar gehaald met als resultaat dat op Allerheiligen de kerkhoven plat gelopen worden. Het heeft op sommige plaatsen de sfeer van een wijkfeest. Iedereen haalt zijn beste pak van onder het stof neemt al het geld uit de geldbeugel en loopt - duidelijk zichtbaar voor de buren - met een reusachtige pot bloemen richting kerkhof om dan met veel vertoon deze pot neer te planten recht voor de grafzerk van zijn overleden schoonmoeder die hij bij leven meer dan één keer bij de keel vastgenomen heeft. Enkele grafzerken verder staan dan twee ongetrouwde juffrouwen van rond de tachtig commentaar te geven op alles en nog wat.

Aan al dit gedoe heb ik een bloedhekel. Omdat mijn moeder het gevraagd heeft ga ik zaterdagnamiddag met haar naar het kerkhof waar haar vader en moeder begraven liggen. Haar vader ligt alleen en haar moeder ligt samen met haar tweede echtgenoot. Als dat maar geen problemen geeft hierboven.

Zaterdagmorgen ga ik traditioneel met mijn moeder boodschappen doen. Ik zal een zak snoep kopen in geval er morgenavond verklede kinderen aan de voordeur staan, in de hoop ons te doen schrikken en vervolgens met hun zakken vol snoep verder te trekken.
Aan Halloween heb ik ook een hekel, maar ik ga daarom de kids hun plezier niet afpakken. Ik heb nooit van geesten en ander gelijksoortig gedoe gehouden. Voor je
het weet zit je bij zo'n medium die je in contact zal brengen met de geesten van je overleden voorouders mits betaling van je halve maandloon en een bezoek aan de psychiater als gevolg hiervan.

Ook al dat commercieel gedoe stoort me enorm. Heksenpakjes, lichtgevende pompoenen en andere nutteloze spullen die je achteraf naar het stort kunt voeren. En dan maar alvast sparen voor sinterklaas, kerstmis, nieuwjaar, misschien drie koningen en wat weet ik nog al niet. Dan maar klagen dat onze bankrekening in het rood staat.

Laat ons maar gewoon genieten van deze mooie herfstdagen. Deze zijn al sprookjesachtig genoeg. Verkleurde bladeren, mooie paddenstoelen en mist in de morgen geven mij meer voldoening dan al dat fake gedoe.

Geniet ervan nu het nog kan en daarbij, het is gratis.

Rustige momenten

2009-10-29T21:49:00.003+01:00

Deze namiddag had ik weer vrijaf genomen van mijn werk. Ditmaal niet om ik weet niet wat allemaal te doen. Gewoon thuis een beetje relaxen bij de computer. Zin in boeken lezen had ik niet.

Jasper zit nog steeds in bed met griep. Samen zijn we nog eens bij de dokter langs geweest. Niet omdat we denken dat de dokter een wondermiddel zal voorschijven, maar om een doktersbriefje voor school. Normaal zou hij vandaag terug starten, maar toen hij deze morgen wezenloos op het toilet zat in de badkamer wisten we hoe laat het was.

Vanavond was het oudercontact op zijn school. Zijn klastitularis stelde voor dat ik morgenochtend zijn schriften naar school zou brengen en de leerlingen zouden dan volgende week tijdens de herfstvakantie elk een stukje bijwerken. Dan kan hij de maandag erop weer naar school met boeken en schriften die volledig bijgehouden werden.
De lerares Frans zal hem ook enkele taken bezorgen voor tijdens de vakantie, want in tegenstelling tot het vak Engels vlot het niet zo goed met de franse woordenschat.
Dat wordt dus studeren.

Op de radio in de auto ware ze op joefm bezig de jaren 80 te recycleren. Is er dan niets nieuws meer in deze wereld of behoren termen als pop en rock nu reeds tot een - niet zo - ver verleden ? Toen ze dit nummer op mij aflieten zette ik de volumeklop op luider dan luid. Zo kan niemand me horen meezingen. De wereld is er al erg genoeg aan toe.

Mijn vraag voor vanavond : hoe hebben jullie de jaren 80 overleefd ?

Licht in het donker.

2009-10-28T21:12:00.006+01:00

Alles komt tot een eind. Het laatste restje vuilnis is opgeruimd en staat klaar om voorgeod te verdwijnen richting vuilniskar.

De afgelopen weken, maanden waren druk en vol spanning. Ik had deze zomer noodgedwongen rust moeten nemen door de breuk van mijn rechterarm, maar van zodra ik uit het gips was en terug aan het werk ging, zat ik als het ware in een stroomversnelling.
Vooral het wachten op een woning en dan de uiteindelijke verhuis van mijn ouders zorgde er voor dat ik mezelf als het ware uit het oog verloor. Zo chaotisch werd het hier zo nu en dan.

Gelukkig heb ik dit alles kunnen verwerken in deze blog zodat het voor mij ook een beetje overzichtelijk bleef. Nu dit allemaal opgelost is en definitief tot het verleden behoort heb ik nu zo'n beetje het gevoel met deze blog in een zwart gat te vallen.
Begrijp me niet verkeerd, ik zit me nu absoluut niet steendood te vervelen, maar toch heb ik het gevoel dat we de eindmeet gehaald hebben. Nu kunnen we eindelijk een beetje van de bekomen resultaten genieten.
Mijn ouders - en dan vooral mijn moeder - zijn duidelijk vermoeid. Daarom heb ik haar meermaals aangeraden het nu verder rustig aan te doen. Morgen komt ook wel.

Met deze blog zal het ook wel weer goed worden. Met een beetje rust en ontspanning zal de inspiratie wel weer vanzelf komen.

Vanavond heb ik voor het eerst sedert enkele weken de wapens weer ter hand genomen. Rust roest maar met wat olie (zweet) begint alles weer soepel te lopen.

Dit weekend is het halloween en dat kan je reeds merken. Toen ik deze avond de koer betrad van de school waar we de turnzaal als dojo gebruiken, stond het er vol brandende kaarsen, verlichte pompoenen en heksen reden rond op een fiets in plaats van rond te vliegen op een bezem. Tijden veranderen, heksen duidelijk ook.

Mijn vraag aan jullie is :

1) waar halen jullie je inspiratie vandaan voor het schrijven van een blogje

en

2) hoe bepalen jullie wat wel en/of niet op de blog komt; m.a.w. doen jullie aan zelfcensuur ?

Busje komt zo

2009-10-27T17:16:00.002+01:00

Afgelopen zondag vertelde Eva dat ze vrijdagavond alleen de Vijfwegenstraat was overgestoken toen de bus haar had afgezet.

Op zich niet iets om te vermelden ware het niet dat Eva doo haar autisme niet goed bepaalde situaties kan inschatten. Het verkeer is daar ene van.

Greet en ik stelden ons hierbij vragen omdat dit niet de gewoonte is. Normaal helpt de busbegeleidster de kinderen de straat over. Waarom zou dit nu niet het geval geweest zijn ? De bus vervoert kinderen uit diverse scholen van het bijzonder onderwijstype en daardoor vond ik dat nog merkwaardiger.

De volgende morgen trok ik met Eva samen naar de bushalte. Daar stonden de moeders van twee andere kinderen reeds een en ander te bespreken.

Het bleek dat hun kinderen eveneens alleen de straat hadden moeten oversteken. De Vijfwegenstraat is een drukke straat waar auto's soms veel te rap rijden en bij de stilstaande bus soms de gekste dingen uithalen om toch maar verder te kunnen.

Toen de bus aankwam stapte de chauffeur uit en begon ons op een heel norse manier uit te leggen hoe de vork precies aan de steel zit.

Met een gezicht dat duidelijk nog de sporen van het afgelopen weekend vertoonde werd ons duidelijk gemaakt dat de begeleidsters niet uit de bus mag stappen en de kinderen de straat helpen oversteken omdat ze daarvoor niet verzekerd zijn. De ouders zijn verantwoordelijk en als ze niet op tijd zijn moeten de kinderen hun plan maar trekken. Wij kregen als het ware een koude douche over ons heen . "En als je me niet geloofd moet je maar eens het schoolreglement lezen" snauwde hij ons toe vooraleer zich terug in zijn bus op te hijsen en weer verder te rijden.

Vanmorgen waren we alle vier weer present aan de bushalte met onze kinderen. Eén van de moeders had het reglement van de school van haar zoontje bij waarin staat dat de kinderen hoe dan ook veilig thuis afgezet worden. Toen de bus stopte en de chauffeur dit document onder ogen kreeg ontstak hij in een vlaamse woede. Daar had hij niets mee te maken. Hij reed in opdracht van Eva's school en zij deelden de lakens uit. "En als het u niet aanstaat mevrouw moet ge uw kleine maar niet meer meegeven met mijn bus. Ik bepaal de regels op mijn bus !" Mij stopte hij het reglement van Eva's school in handen en reed vlammend verder.

Ik heb dan maar eens getelefoneerd naar school. Een vriendelijke damesstem legde mij uit dat er inderdaad discussies zijn omtrent de verzekering van de busbegeleiders. Ik vroeg wie er bepaalt of deze dames al dan niet verzekerd worden, antwoordde zij dat dit door het departement (van onderwijs) bepaald wordt. Nu brak mijn klomp volledig. De begeleidsters zijn niet verzekerd om de kinderen de straat te helpen oversteken, maar de kinderen mogen rustig overreden worden. De school is dan volledig in haar recht en de begeleidster met een gerust hart huiswaarts keren om hun eigen kindjes te vertroetelen. Dank u wel meneer de minister voor deze zoveelste belgenmop.

Vanmiddag ging ik klaarstaan aan de overkant van de straat om Eva op te vangen en samen de straat over te steken, maar toen wist ik opeens niet wat ik zag : de bus kwam uit de andere richting aangereden. Zo moest Eva de straat niet oversteken. Ze hadden doodleuk het traject veranderd.

Hoe het nu verder gaat met de kinderen die nu plots wel de straat moeten oversteken ? Dat trek ik mij niet aan en daarbij, ik ben niet verzekerd om voor anderman's kinderen hun veiligheid te zorgen. punt. (grapje) En dan maar klagen dat er tussen de mensen onderling geen samenhorigheid en solidariteit meer is.

Dank u wel meneer de minister.

Open en bloot.

2009-10-26T21:38:00.005+01:00

Bij onzen vriend Ollie heb ik een stokje opgeraapt. Nu moet ik jullie tien dingen over mezelf bloot geven.

1) Dat ik enig kind ben en in feite nooit verlangd heb om een broer of zus te hebben.
"Je staat er alleen voor" zegt men soms tegen me en dan antwoord ik : "sommige mensen hebben 10 broers en zussen en die staan er ook alleen voor want iedereen in hun familie ligt met iedereen in ruzie, waarover heb je het dan ?"

2) Ik heb door de jaren een verzameling strips aangelegd die enorme proporties begint te krijgen. Mijn allereerste strip was er ene van de "Flintstones en ander verhalen".
Later kwam Nero, Suske & Wiske, De Rode Ridder enz.
In de jaren 80 en 90 was ik een ware comics-freak en daar ligt de zolder nog steeds vol van.

3) Muziek heeft steeds een grote plaats in mijn leven gehad. Ik kon met moeite lopen en niet praten maar kon toch de radio aanzetten. Ik duwde zo hard op de knop dat die rap versleten was. Mijn ouders hebben die radio gehad tot ergens begin jaren 80.

4) In 1975 waren mijn toenmalige "vrienden" van de katholieke school geschokt toen ze vernamen dat ik ten eerste naar de rijksschool ging en ten tweede dat ik daar tussen de meiden les volgde. Met mij zou het volgens hen nooit meer goed komen.

5) Mijn ouders zijn steeds bescheiden mensen geweest, die simpel leefden in een simpele wereld. Dit geeft voor een groot deel mijn kijk op de wereld rondom mij beïnvloed en die kijk op de dingen heb ik nog steeds. "Houd het simpel da's al moeilijk genoeg" is mijn motto.

6) 1973 was een belangrijk jaar voor mij. Ik ontdekte de glamrock met Bowie en Alice Cooper. Vele maanden lang ging er een poster van een naakte Alice met een slang rondom zijn slang boven mijn bed. Daarnaast ging er ene van The Osmonds. Rare combinatie achteraf gezien.

7) Ik heb het nooit gehad voor de katholieke kerk. In het begin was ik door die rituelen gefascineerd en speelde samen met mijn vader de mis na. Ik was toen 8 jaar en wist niet beter. Maar al vlug had ik door dat er iets niet klopte en keerde ik mij af van dat gedoe. Mijn plechtige communie was een echte foltering voor mij.
Jezus is meer dan hetgene men ons vanuit het Vatikaan wijs maakt, neem dat van mij aan.

8)Ik ben altijd een dierenliefhebber geweest. Toen ik zeven was kreeg ik mijn eerste hondje. Ik las toen veel Nero strips en Van Zwam had toen ook een hondje : Tito. De naamkeuze was rap gemaakt. Toen onze dokter die een volksuniemens was, vernam hoe die hond heette kreeg hij zowat een hartaanval van woede.

9) Ik haat ruziestokers, klatergoud, commerciele televisie, pap enz. maar ik ben bereid met iedereen discussie en dialoog aan te gaan hoe moeilijk het me soms ook valt.

10) Ik heb geen grote voorbeelden, idolen, sterren of hoe je die mensen ook moge noemen. Don't follow leaders, watch parkingmeeters.

Wie neemt dit stokje op ? T'is gratis en verplicht je tot niets.

Misleidend naakt in centrum Roeselare

2009-10-25T20:23:00.004+01:00

Steeds meer mensen raken in de problemen door hun gsm-rekening en de kosten voor internet of digitale televisie. Vooral jongeren en laaggeschoolden kunnen hun rekeningen steeds moeilijker betalen.

Volgens het centrum zijn de grote telecomoperatoren voor een groot deel verantwoordelijk omdat hun reclame vaak misleidend is. Bij sommige gsm-abonnementen worden bijvoorbeeld veel gratis sms'jes en beltijd beloofd, maar wordt er niet altijd duidelijk gezegd of er abonnementskosten zijn. Vooral de zwakkeren in de maatschappij laten zich door de reclame beïnvloeden.

Ik heb me enkele jaren terug ook laten verleiden tot het nemen van zo'n goedkoop abonnement bij een bekende operator. Ergens tegen het einde van dat jaar kwamen enkele keurig geklede jongelui aanbellen en vroegen of ze ons eens mochten uitleggen hoe dit systeem in elkaar zat. Wij luisterden naar hun uitleg en wij zagen er geen graten in en tenslotte zetten we onze handtekening onderaan de papieren.

Alles ging gedurende de volgende maanden heel vlot tot op een dag door een domme fout van mij de rekening van Jasper één dag te laat betaald werd.
Prompt kreeg ik een afrekening omdat ik zogezegd mijn contractuele verplichtingen niet nagekomen was, contractbreuk met ander woorden. De afrekening bedroeg 180 euro terwijl Jasper waarschijnlijk geen tien maal gebeld had met dit abonnement. Enkele uren gebeld met een ombudsman van de telecomoperator bracht niets op en dan heb ik maar om verdere problemen te voorkomen deze factuur betaald. Sindsdien koop ik een kaart voor Jasper en Eva.

Ik begrijp derhalve maar al te goed dat sommige mensen door dergelijke praktijken in de problemen geraken. Pure misdaad is het. En die misdaden treffen niet alleen de lagere klasse, iedereen komt vroeg of laat in hun netten terecht.

Die gasten mogen in de toekomst aanbellen zoveel ze willen, een welgemeende klap met de voordeur tegen hun smoel krijgen ze van mij. Goed weten.

Deze namiddag heb ik in hartje Roeselare deze foto genomen. Zij heeft niet veel om het lijf maar dit mag de pret niet drukken.

planeet der bannelingen

2009-10-24T20:07:00.008+02:00

Voor mij begon het weekend pas deze middag. Dit is geheel uitzonderlijk voor mij omdat dit meestal start op vrijdagmiddag of soms vrijdagnamiddag. Nu voelt dit weekend zo extra kort aan. Pas begonnen en reeds zaterdagavond.

Van mijn voornemen dat ik gisteren gemaakt had is niet veel in huis gekomen, namelijk vanaf deze middag niets meer uitvoeren behalve me vermaken. Op Twitter had ik me voorgenomen om deze avond vol alcohol te eindigen, maar veel meer dan cola Light en Chocoladedrinks van de Lidl is er hier niet te vinden.

Vanmorgen werden de grote stukken die weg moesten uit de stedelijke werkplaatsen per opbod verkocht. Het geld rolde goed binnen en alles was weg. Iedereen tevreden dus.

Na deze middag boodschappen te hebben gedaan met Greet en mijn moeder ben ik eindelijk tot rust gekomen.
In een hoekje met een boekje, een strip in dit geval en relaxen. Straks is er op de televisie een programma waarin hoogbejaarde dokters annekdotes komen vertellen uit het prille begin van hun loopbaan. Dat is ergen in de jaren 40, 50 en begin 60.
Vanavond gaat het over de hygiene in die tijd. Dat belooft sappige verhalen.

Nu zit ik in een strip te lezen die ik enkele weken in de uitverkoopbakken aangetroffen heb. Het heet "de planeet der bannelingen" en is geschreven en getekend door enen Manara.

Het verhaal gaat over een planeet waar mensen van diverse pluimage naartoe gezonden worden om er de rest van hun dagen te slijten in ellendige omstandigheden.

Na diverse avonturen komt ons hoofdpersonage te weten dat de meeste mensen die naar die planeet gestuurd worden geen misdadigers zijn, maar mislukte genetische manipulaties. De mensheid werd destijds zodanig genetisch aangepast dat iedereen gelukkig en volgzaam door het leven gaat. Ze lopen met andere woorden mooi in de pas.
Toch gebeurt het dat sommigen geboren worden zonder of met afwijkende manipulaties in de genen. Daar deze mensen niet te controleren zijn worden ze van de maatschappij geisoleerd door naar die planeet verscheept te worden. Zo is de grote massa af van deze mogelijke herrieschoppers en kan iedereen zijn rimpelloos leventje voortzetten.

Dit verhaal klinkt bekend in de oren ? Mij toch,in ieder geval. Dit is duidelijk een variant op Brave New World - 1984 van George Orwell.
De tekeningen tonen ons planeten waar monsters en bloedmooie (half)naakte meisjes elkaar naar het lezen staan. Een lust voor het oog dus.

Hopelijk ziet de toekomst er toch wat rooskleuriger uit.

Opgeruimd staat netjes.

2009-10-23T21:45:00.004+02:00

Vandaag heb ik mijn dagelijkse routine weer opgenomen. Na twee dagen helpen met het verhuizen van mijn ouders naar hun nieuwe woning was dit een hele opluchting.

Deze morgen was er oefening voor de brandpreventieploeg. Eerst een zogenaamde brand opsporen en blussen en daarna was er met het team briefing. Er bleken nog enkele zwakke plekken in de aanpak, maar al bij al was de beoordeling positief. Hopelijk hebben wij nooit met een echte brand te maken.

Vanavond waren een collega en ik opgevorderd om mee te werken aan de openbare verkoop van oude spullen die de stadsdiensten niet meer kunnen gebruiken. Er kwam veel volk op af om tegen een appel en een ei spulletjes te kopen. De sfeer was goed. Alleen een ferme tocht zorgde voor enig ongemak, maar dat werd verholpen.

Dan als de wind richting Rumbeke gereden. De karatetraining was al gestart toen ik aankwam. Vlug omkleden en meedoen.

Na de training ben ik nog een langs geweest bij mijn ouders. Daar ze voorlopig geen telefoonaansluiting hebben, gebruikt mijn moeder de gsm van Jasper. "Gebruiken" is veel gezegd, want na verschillende keren uitleggen door Greet deze morgen en nu door mij is en blijft het moeilijk voor haar om zo'n toestel te hanteren. Het is een simpele Nokia zonder toeters en bellen, maar da's voor haar al ingewikkeld genoeg.

Morgen gaat zij aan de vorige huisbaas de sleutels van diens huis overhandigen, nog enkele details afhandelen en dan is dit hoofdstuk ook afgesloten voor eeuwig en altijd.

Nu me op mijn gemak insgtalleren in mijn luie zetel en de recentste Revolver. Muziek voor oude zakken misschien, gisteren ontdekte ik enkele jonge honden uit Australie via dit tijdschrift en dit klinkt alvast ouderwets veelbelovend.

Woman komt uit hun debuutplaat, maar deze maand komt hun tweede uit.

de grote verhuis - tweede lezing

2009-10-22T21:07:00.010+02:00

In die dagen, dondardag 22 oktober na Christus om precies te zijn, moest ik om 10 uur aanwezig zijn in de nieuwe woning van mijn ouders. Een technieker zou dan langskomen om de televisie aan te sluiten aan de kabel. Geen nood, ik had nog een hoop spullen liggen die ik daar moest brengen en tegen 9 uur was ik er reeds in de weer alles naar binnen te brengen. Om half tien ging plots de bel. Daar was hij reeds. Even tonen waar alle aansluitingen voorzien zijn en een uur later was dit ook in kannen en kruiken.

Rond 11 uur met moeder eerst naar de post en vervolgens naar de bank gereden om haar adres te laten veranderen en enkele papieren in orde te brengen. Ook daar moest ze niet meer aan denken.

Toen ik tegen 13 u 30 terug naar hun oude woonst ging waren zowel de ambulancier als de verhuiswagen reeds toegekomen. Mijn vader was al in de ziekenwagen en eventjes later reden Greet en ik de ziekenwagen achterna. Toen vader afgeleverd was ging ik terug naar moeder, maar Greet bleef wel bij hem zodat hij daar niet alleen achter moest blijven.

De verhuiswagen was rap volgeladen en toen vertrokken we allen samen richting Rumbeke.
Daar aangekomen konden we weer alles uitladen en het huis verder volproppen met allerlei spullen, groot en klein.

Toen Greet en ik achteraf nog eens de oude woonst gingen inspecteren bleken er diverse spullen niet meegenomen. Dan maar in onze auto gezet en - nadat ik Greet thuis afgezet had - opnieuw richting Rumbeke, het oude huis leeg achterlatend.

Vanavond kwam dan nog de technieker met het nieuwe fornuis en dat was het zo'n beetje. De vermoeidheid sloeg toe bij moeder en na wat heen en weer gerammel tussen haar dozen en zakken besloot ze ook maar om tot rust te komen.

Morgen komt iemand om haar bij te staan bij het poetsen en opruimen. Greet zal ook langs gaan en ik ga terug naar mijn bureau op het werk om geestelijk en lichamelijk weer in evenwicht te komen.

De grote verhuis - deel 1

2009-10-21T19:34:00.007+02:00

Deze morgen was het zover, mijn ouders zouden de sleutels krijgen van hun nieuwe woonst. De afspraak was om kwart voor elf, maar om tien uur was ik al op weg met mijn moeder. Zij kon gewoon niet meer wachten en was bang de afspraak te missen.

Toen wij de parking opreden zagen wij de man reeds. Hij stond te praten met iemand van de schilders. Sommige keldeers hebben nog een laagje nodig.
Wij werden vriendelijk begroet en nieuwsgierig trokken wij naar het huis van memee en pepee zoals de kinderen hen noemen. Hij gaf ons een rondleiding en toonde ons waar alles zat en waar ze op zouden moeten letten. Een hele hoop informatie, zoveel dat ik vreesde dat moeder het noorden ging kwijtraken. Ze wist niet waar eerst gekeken.

Deze namiddag heb ik mijn auto volgeladen. De dozen vlug uitladen en dan met moeder naar de electrozaak waar ze enkele nieuwe spullen bestelde. Daar dan ook de distributie laten regelen zodat ze morgenavond reeds televisie kunnen kijken in hun gloednieuwe living. Morgenochtend vanaf 10 uur moet er iemand in het huis zijn want dan komen ze de televisie aansluiten. We zullen er zijn.

Voor de rest van de avond heb ik nog meerdere malen met een volgeladen auto op en af gereden zodat de verhuisfirma morgen alleen de grote stukken zoals kasten, tafel en stoelen moet meenemen.

Er zal achteraf nog heel wat administratie moeten geregeld worden, maar dat zijn zorgen voor later. Ze hebben electriciteit, gas, water, televisie en straks een gloednieuw electrisch fornuis.

R.I.P. Jommeke

2009-10-20T18:39:00.003+02:00

Toen ik zo'n 5 jaar oud was kreeg ik van mijn vader al een paar stripalbums.
Meestal waren het strips die voorheen in dagblad "Het Volk" of de bijlage "'t Kapoentje" verschenen waren.

Een van die eerste boekjes heette "De Koningin van Onderland" en de hoofdfiguur was een klein jongetje met een raar kapsel. Dit ventje heette Jommeke en later zou ik nog wel enkele albums krijgen. Toch heeft deze strip me niet lang kunnen bekoren. Zo rond mijn negende begon mijn interesse te verzwakken en bleef ik verder Nero en Suske en Wiske lezen.
Vandaag is zijn tekenaar Jef Nys overleden. Vlak daarop wist men te vertellen dat de stip gewoon verder verschijnt. De laatste jaren hadden andere tekenaars het werk van Je Nys overgenomen. Nu vind ik dit persoonlijk geen goede zaak. Kijk maar hoe flauw Suske en Wiske geworden zijn nadat anderen er zich mee gingen moeien.
Dan heb ik het liever zoals Marc Sleen deed. Toen hij stopte met tekenen stopte ook de reeks over "Nero en C°". Wat voorbij is is voorbij en nieuwe dingen doen hun intrede.

Voor zij die van een andere planeet komen en absoluut niet weten wie of wat Jommeke is plaats ik hier een filmpje dat de draak steekt met de figuren uit de strip.

Helaasheid van de Lange Wapper

2009-10-19T21:33:00.004+02:00

Je kan geen krant meer in je handen nemen, het nieuws op televisie aanzetten of men slaat je met die GVD brug om de oren. Dat gedrog staat er nog niet eens en ze werkt al op mijn systeem.
Beter gezegd heel Antwerpen werkt op mijn systeem voor het ogenblik. Zo'n mediaheisa voor een brug in Antwerpen. Daar ligt buiten Antwerpen niemand echt van wakker. Zouden de antwerpenaars wakker liggen voor een gelijkaardige brug ergens ver weg in Westvlaanderen of den Limburg ? Zeker en vast niet. Maar met de Lange Wapper wordt heel Belgie op stelten gezet.
En dat referendum, welke zoden brengt dat aan de dijk ? Niets natuurlijk daar je ten eerste niet verplicht was om te gaan stemmen en ten tweede men wil het project niet zomaar in de onderste lade stoppen ook al was het antwoord negatief.
Een goed verstaander heeft vlug door dat die brug er wel zal komen, is het vandaag niet dan toch binnen afzienbare tijd.

In afwachting van een definitieve oplossing en om het verkeer niet teveel te belasten een trailer die toont hoe dit dilemma kan opgelost worden.
En het oogt nog sportief ook.

leesvoer

2009-10-18T18:13:00.008+02:00

Deze morgen reden Greet en ik naar de Bibliotheek die momenteel nog steeds in hartje Krottegem gelegen is. De stad is bezig met de bouw van een heel nieuwe site in het centrum van Roeselare en binnen enkele jaren verhuist onze bib ook naar deze nieuwe stek.

Greet is door de band een veel groter lezer dan ik en dat kun je zien aan de hoeveelheid boeken dat ieder van ons bij zich heeft. Greet heeft er ongeveer tien uitgekozen, waaronder enkele kortverhalenbundels. Zij is een romanlezer.
Ik, daarentegen, ben eerder een non fictionlezer. Meestal kies ik boeken over vechtsporten, filosofie,religie of één of ander onderwerp waar ik op dat ogenblik in geinteresseerd ben.

Ik heb drie boeken gekozen :

Het eerste boek gaat over Seks en religie : hoe is de verhouding tussen de diverse religies en onderwerpen zoals zonde, lichamelijkheid, taboes, rituelen enz. Leuk om lezen hoe deze onderwerpen de mensen reeds duizenden jaren bezig houden en het laatste woord daarover is nog niet gevallen.

Het tweede gaat over katten en hun rol in geloof, folklore enz. In de ene cultuur werd ze aanbeden als een godheid en in de andere levend verbrand als zijnde de duivel in eigen persoon. Ongelooflijk hoe zo'n klein beestje zoveel kan losmaken in het dagelijks leven en fantasie van vele mensen gedurende vele duizenden jaren.

Het derde boek tenslotte is een dikke strip genaamd Sin City. Ik had al veel over deze graphic novel gehoord en gelezen en ik meende me te herinneren dat daar enkele jaren terug een film van werd gemaakt, maar zelf iets van gelezen, nee dat had ik niet.
Daar is nu verandering in gekomen. Frank Miller de auteur van de strip schetst ons een stad vol gevaren en duistere figuren. Niet echt een plek om voor je plezier naar toe te gaan.

Al met al genoeg leesvoer voor mij om een grijze zondagnamiddag als deze mee door te brengen.

Opruimen

2009-10-17T22:09:00.006+02:00

Gisteren moest ik richting Krottegem. Iemand had bij een bouwfirma een zak "ik weet niet wat" besteld, maar kon er zelf niet om gaan. Hij is al 2 weken ziek en de bediende van die firma had hem al opgebeld om te vragen waar hij bleef. Die zak cement of zo lag duidelijk in de weg en de baas wilde zijn geld.
Daar ik toch in de buurt moest zijn heb ik die zak maar opgehaald. Ik moest wel 32 euro ophoesten voor dit zakje van zo'n 50 kg. Wat zou daar inzitten ?

Ik heb vervolgens de auto op de Onze Lieve Vrouwmarkt geparkeerd en een brood voor mij en een voor mijn ouders gekocht. Bij het naar buiten komen kwam ik mijn karatetrainer tegen die juist naar de bibliotheek aan de overkant van het plein was geweest. Weer wat praten over karatekoetjes- en kalfjes en de tijd vloog weer veel te rap.

Vooraleer naar mijn afspraak te gaan nog een wandelingetje gemaakt doorheen de stationsbuurt. De graafmachines waren volop bezig het puin op te ruimen. Voor de bouw van het nieuwe station zijn heel wat woningen tegen de vlakte gegaan. Nu ziet je alleen nog een open plek waar vroeger een kapsalon, een brillenwinkel en een schoenwinkel waren. Het voelt toch vreemd aan, alles zomaar afgebroken en opgeruimd te zien.

Deze namiddag was ik ook aan het opruimen. De garage die in ons huis gebouwd is, dient reeds vele jaren als bergplaats. Deze garage was veel te klein voor onze vorige auto en de huidige zou er al helemaal niet meer inkunnen Daarom hebben we in 1996 een grote houten garage laten zetten op een stukje grond naast ons huis.
Een tijdje terug had Eva haar kamer opgeruimd en al wat ze niet meer nodig had heeft ze in de "bergplaats" gelegd. Ik heb dit alles gesorteerd en kapotte en vuile speelgoed is richting containerpark gestuurd.

De vrijgekomen plaats wordt voorlopig ingenomen door de fiets en bromfiets van mijn moeder. Die blijven er totdat de bergplaatsen in hun nieuwe woning gebouwd zijn.
Nu is het daar nog een bouwwerf en je fiets zomaar buiten laten staan is veel te riskant, ook al is deze gesloten. En het herfstweer is ook niet ideaal om een bromfiets 's nachts in te laten staan.

Door die plotse verhuis van mijn ouders is alles in een stroomversnelling terechtgekomen en opruimen is nu het werkwoord dat het meest toegepast wordt.

Van een kettingreaktie gesproken !

Over de wolvin van de SS en andere onzin

2009-10-16T21:43:00.004+02:00

Soms begint men een gesprek of discussie over een bepaald onderwerp en constateert men na een pakweg 20 minuten of nog eerder dat het gesprek een vreemde wending genomen heeft. Zo ook Greet en ik gisteren. Vraag me absoluut niet hoe wer er bij kwamen maar op een bepaald ogenblik waren we bezig over "Ilsa de wolvin van de SS".

Van het een kwam het ander en ik ging mijn licht eens opsteken op het internet. Tot mijn verbazing vond ik op Youtube enkele fragmenten terug. Weliswaar zonder de "pikante" stukken, maar dit mocht de pret niet drukken.

In de jaren zeventig had deze madam een zogenaamde cultstatus, met andere woorden een grote naam bij de "liefhebbers".
In die dagen had je nog geen internet of DVD en was je dus verplicht naar één of ander cinemazaaltje met bedenkelijke faam te trekken en daar proberen je zo onzichtbaar mogelijk voor de persoon die naast je zat. Je weet nooit dat hij je herkent en luidop je naam roept zodat iedereen zijn gezicht naar je toe draait.

In Roeselare hadden we twee zo'n zalen. De ene was vlakbij de Grote Markt en heette de Pax. De tweede bevond zich vlakbij het station en dat was de Rex.
Aan de ingang werden actiefoto's in een glazen kastje geplakt zodat je vooraf wist wat voor vlees je in de kuip had. De zwarte kleefband zorgde ervoor dat niemand iets kon zien wat hij of zij niet mocht zien. Kwestie van het onschuldige kinderzieltje niet in verlegenheid te brengen. Bij het naar school gaan moest ik voorbij de Pax en regelmatig zag je dan van die oude kleine mannen in regenjas en een bril met dikke glazen op de neus krampachtig proberen onder die klevers te gluren.

Net als mijn oude school zijn die twee zalen ondertussen lang geleden gesloopt. Niets doet je vermoeden dat op die plaatsen zulke hete taferelen plaatsvonden.
Om te eindigen enkele fragmenten van de beruchte Ilse, Ilsa of Elza of hoe ze ook mocht heten.
En te bedenken dat die madam één jaar ouder is dan mijn eigen moeder. Dit betekent dat ze ondertussen redelijk bejaard geworden is en misschien heden ten dage de animatie verzorgt in het bejaardentehuis.

portugese spraakverwarring

2009-10-15T20:37:00.004+02:00

Deze middag heb ik vrijaf genomen. Niet om te luieren of te klussen, maar om mijn moeder onder andere te helpen bij het inpakken van hun spullen.

Toen ik bij mijn ouders aankwam had mijn moeder juist visite. De kersverse vrouw van de vroegere buurman was eventjes langsgekomen en probeerde een gesprek aan te gaan met mams. Ik schrijf wel degelijk "proberen" want de jonge dame is afkomstig uit Brazilië en woont pas sedert een maand hier in Belgenland. Zij leert momenteel nederlands en kan al enkele woordjes "vlaams" maar een echt gesprek gaat duidelijk nogal stroef. Moest ik nu een maand in haar land wonen, mijn portugees zou ook nog niet zijn wat het wezen moet. Mijn moeder probeert met haar beste nederlands en een hoop "gebarentaal" een en ander te vertellen en tot mijn verbazing lukt haar dat vrij goed. Gelukkig spreekt Sylvia ook een aardig mondje engels zodat ik met haar kan praten en eventueel vertalen voor mijn moeder.

Mams had haar met handen en voeten weten uit te leggen dat ze volgende week verhuizen en vroeg me of ik haar en Sylvia eens tot daar kon brengen met de wagen om haar toekomstige woonst eens voor te stellen.
Geen probleem, mams en Sylvia in de auto en vervolgens richting Rumbeke gestoven.
Daar we pas volgende week de sleutels mogen in ontvangst nemen was het behelpen met door het venster te kijken. Ik heb geprobeerd enkele foto's te nemen door het venster. Het resultaat is niets bijzonders maar toch laat ik jullie eventjes meegluren.

De huurovereenkomst

2009-10-14T13:36:00.003+02:00

Deze morgen ben ik met mijn moeder naar de bouwmaatschappij gereden om het contract te laten tekenen. We moesten er pas om half tien zijn, maar daar mijn moeder gewoonweg niet meer kon wachten stonden we er al rond negen uur.
Er kwamen juist mensen uit het kantoor toen wij het gebouw betraden en mochten gelijk binnen. Paperassen in orde brengen, handtekening zetten, een brochure en de nodige uitleg erbij. Om twintig over negen stonden we terug op straat. Een gelukkige maar ook wat verwarde moeder naast me. Ze kon het gewoonweg niet geloven dat na jaren van wachten, praten, smeken en weer wachten deze zaak nu plots eindelijk afgehandeld is.
Het zal nog een tijdje duren voor het echt tot haar doordringt, maar dit mag de pret niet drukken : ze hebben een nieuwe huurwoning !
Dan maar terug naar huis waar vader ligt te wachten op de verpleegster die hem komt verzorgen.
Volgende week woensdag moeten wij tegen de middag naar hun nieuwe huis waar iemand van de maatschappij hen de sleutel(s) zal overhandigen.
Ook een verhuisfirma heeft moeder reeds opgetrommeld om dan de volgende dag alles op te laden en definitief te vertrekken richting Rumbeke.
Ik durf er veel geld aan te verwedden dat het voor mijn ouders een extra lange wachtweek zal worden.