Francky 's weblog

storm, goesten en doodslag

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Mon, 23 Nov 2009 20:37:00 +0000

Het regent dat het giet. De wind rukt aan de takken van de bomen en aan de daken van de huizen. Het is eerder lente dan herfst met die gemiddelde temperatuur van 14 graden. Als het zo verder gaat kunnen we binnenkort kerstmis vieren in ons badpak. Stel je voor dat je de gevulde kalkoen gaat aanvallen maar dat je je eerst moet insmeren met zonnebrandolie. Eerst zorgen dat de zon je gat niet verbrand vooraleer je aan tafel gaat.
Als dit weertype een gevolg is van de opwarming van de aarde gaan we nog veel regen op onze kop krijgen vooraleer het toch wat te droog wordt.

Of het vallen van de bladeren of het stormweer er mee te maken heeft weet ik niet, maar in Urk is een jongen door zijn "vriendjes" naar de andere wereld geslagen.
Volgens ik in de krant lees is het plaatsje Urk een heel erg strenge religieuze gemeente.
Wat dan nog ? Wat heeft dit te maken met het feit dat daar een 14 jarige jongen vermoord werd ?
Moest dit nu in hartje Amsterdam of Brussel hebben plaatsgevonden, wat voor argumenten zouden ze dan kunnen gebruiken tegen deze grootsteden ? De goddeloosheid, de zondeval ? Alsof de tieners hier in Roeselare nooit omwille van een lief elkaar verrot slaan. Gelukkig loop het niet altijd zo fataal af.

Vanavond eens langs geweest bij mijn moeder. Samen wat televisie zitten kijken. Het nieuws was bezig. Hoe minder ik dat allemaal zie hoe beter ik me voel. Al die negatieve dingen die ons rond de oren geslingerd worden. Nee, laat maar.
Met mijn vader gaat het redelijk. Hij heeft nu een machientje aan om zijn hartslag te controleren. Verder heeft hij geen last meer van hoesten en het slijm die het ademen moeilijk maakt. Hij gaat de goede kant uit zo te horen.

luie zondag

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sun, 22 Nov 2009 19:34:00 +0000

Deze namiddag ben ik mijn vader in het ziekenhuis gaan bezoeken. Hij zag er, gezien de omstandigheden, redelijk goed uit. Hij was - zoals men zegt - helder van geest en had goed gegeten. Ik gok dat ie binnen de twee weken weer huiswaarts mag.

Verder heb ik niet veel uitgespookt, gewoon zalig rustig thuis bij de buis met een tijdschrift uit het jaar 1968 als leesvoer. Ja je leest goed "1968". Een ouwe Panorama, voorloper van P-magazine, waaruit ik enkele artikels en foto's gescand heb voor mijn recenste bijdrage aan mijn sixtiesblog.

Meer heb ik niets te vertellen over vandaag, behalve dat ik enkele strips gelezen heb en enkele cartoons daaruit wil ik jullie hieronder tonen

Nu Van Rompuy tot Europees president benoemd is, hebben de christen-democraten het campagnemateriaal niet meer nodig. Wie wou, kon vorige vrijdag een exclusief kledingstuk gratis ende voor niets krijgen.

Van Rompuy heeft eigen kledinglijn from Gazet van Antwerpen on Vimeo.

Spoed

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sat, 21 Nov 2009 21:16:00 +0000

Vanavond zat ik bij onze noordafrikaanse buren. Ik had voor hen een brief geschreven en ik had juist nog van één van hen de handtekening nodig. De man des huizes vroeg me of ik iets van computers en internet wist. Bleek dat zijn pc vol virussen zat en de dochter had problemen met msn. Dan maar eens kijken wat er scheelde en het enige probleem was dat de aanwezige software aan een update toe was.

Toen ik bijna klaar was met msn te installeren ging mijn telefoon. Het was mijn moeder die vroeg of ik dringend wilde komen. Mijn vader was terug ziek geworden.
Samen met Greet er vliegensvlug heen en toen we binnen waren zagen we inderdaad een oude gezette man die duidelijk kortademig en vermoeid was. De dokter van wacht heeft onmiddellijk een ambulance laten komen en deze hebben hem meegenomen naar het ziekenhuis.

Momenteel ligt hij op de spoed, maar morgen mag hij naar een kamer. Het is duidelijk dat hij weer last heeft van zijn luchtwegen.

Toen ik terug thuis arriveerde was Eva druk bezig met televisie kijken. De punten voor Laura waren schitterend, maar toch moest ze het loodje leggen voor de nederlandse kids.

Wordt het deze avond toch nog een beetje gezellig, reeds.

De moeilijke bevalling

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Fri, 20 Nov 2009 20:51:00 +0000

Het overkomt me niet dikwijls, zeg maar bijna nooit, maar vanavond heb ik een blog geschreven en achteraf weer gewist. Niet dat deze zo slecht was maar het onderwerp kwam mij al de strot uit voor ik deze goed en wel afgewerkt had. Moet kunnen. Dan maar opnieuw beginnen schrijven.

De eerste europese president is dus een belg. Ware het niet dat de media er vol van staan, maar ik zou het als een minder geslaagde belgenmop beschouwen. Volgens sommige kranten heeft men doelbewust niet voor de grote namen gekozen, maar voor de grijze mussen van dienst zoals Van Rompuy en Catherine Ashton. Dat belooft voor de toekomst.
Nu kan Mevr Van Rompuy vrijuit bellen en praten met Michelle Obamo over de laatste mode en hun recentste ontmoeting met Eddy Wally, die is ook "big in America".

Verder wil ik over dit circus niets meer horen of schrijven. Dan maar eens overlopen wat ik vandaag zoal uitgespookt heb. Deze voormiddag gaan werken. De collega's waren bezig over het nieuws van de dag : de nieuwe president van Europa. AAAAHHHHH!!!!!

Dan maar naar mijn ouders deze namiddag. Boodschappen gedaan met moeder en dan met haar oud papier en lege flessen richting containerpark gereden.

Op de radio draaien ze tegenwoordig alleen oude muziek uit de jaren 70 en 80; tenminste op de zender waar de autoradio op staat. Goed, goed ik houd van vele dingen uit die jaren, maar op den duur moet je er ook de "hits" bijnemen die je lang vergeten was en waaraan je liever nooit meer herinnerd werd. Misschien moet ik eens een top 10 maken van hits uit het verleden die ik liever vergeten was.

Zo zijn er nog dingen die ik liever vergeten was, maar daar begin ik nu niet meer aan. Dat is voor een volgende keer als ik het tenminste tegen die tijd niet vergeten ben.

Deze blog was een moeizame bevalling. Nu nog de nageboorte wegwerken.

Rotzooien

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Thu, 19 Nov 2009 18:49:00 +0000

Gisteravond ben ik niet wezen trainen daar ik omstreeks 18 uur een telefoon van mijn moeder kreeg dat vader zich "raar" gedroeg. Ik ben onmiddellijk naar hun huis gereden. Vader wilde niet uit bed komen om te eten of televisie te kijken. Hij was duidelijk moe en wilde alleen zijn pillen. Die heb ik hem dan maar gegeven. Ik heb dan maar de dokter opgebeld en rond 20 uur is hij langsgekomen. Hij kon niets echt concreets vaststellen wat er precies scheelde, maar waarschijnlijk heeft de verhuis en de dood van één van vader's broers hiermee te maken.
Vanavond heb ik nog eens gebeld om te horen hoe het met hem was. Hij is min of meer terug de oude. We kunnen dus weer gerust zijn.

Vandaag last ik in de humo dat het aids-virus weer de kop opsteekt. Dit komt ondermeer door het feit dat het er in bepaalde kringen weer onveilig aan toe gaat. De campagnes uit de jaren 80 en 90 liggen bij de meesten in het onderste schuif.

Voor het aidstijdperk had je wel geslachtsziekten maar die waren zo goed als volledig te genezen. Doodgaan hiervan was niet (meer) aan de orde. Leuk om te horen hoe het er in de jaren 40 tot 60 aan toeging.

Verder heb ik nog wat zitten rotzooien met mijn scanner. Ik had gisteravond op het toitet wat zitten bladeren in enkele strips waaronder enkele parodieën op bekende en minder bekende strips.

Hier probeert Goofy op zijn eigen onnavolgbare manier aan zijn trekken te komen.

De baan op

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Wed, 18 Nov 2009 16:26:00 +0000

Deze namiddag heb ik vrij genomen om hier thuis een en ander te regelen. Ik begon met nog vlug enkele broden voor mijn ouders te halen bij de bakker. Vanaf morgen is zijn zaak voor een tiental dagen gesloten. Kwestie dat hij er eens uit is en dat hij een en ander op een rijtje kan zetten.

Vervolgens met Greet naar een bevriend Osteopaat gereden om eens zijn mening omtrent de toestand van haar knie te vragen. Hij kan haar slechts aanraden zich tot een andere specialist te wenden voor een andere opinie. De afspraak is ondertussen gemaakt.

Greet terug afgezet en dan naar Izegem om een paar schoenen af te halen die dringend nieuwe hielen nodig hadden. De schoenen waren anders nog volledig intact en het zou zonde geweest zijn ze weg te doen. Daarbij, ik moest niets betalen gezien het probleem te wijten was aan slechte lijm, een productiefout met andere woorden.

Tenslotte naar mijn ouders met de broden en nog enkele boodschappen die ik onderweg voor hen gedaan had.

Nu vanavond nog de karatetraining en mijn woensdag zit er op.

Terwijl ik de baan op was bedacht ik me opeens dat we binnen enkele jaren waarschijnlijk een compleet nieuw verkeersreglement zullen hebben.
Alle oude verkeerreglementen zouden ofwel verdwijnen ofwel aangepast worden. Nieuwe reglementering voor de motorrijders en verplicht ritsen zijn enkele die mij nu te binnen schieten. Ook zouden er verkeersborden wegvallen en nieuwe bijkomen. Dit alles voor de duidelijkheid van het reglement en de veiligheid van de mensen.

Zal het veiliger worden ? Is het ooit veilig geweest ? Volgens dit filmpje was het in de jaren 40, 50 en 60 van de vorige eeuw ook al doodsgevaarlijk.

Hoe zouden de mensen van toen reageren moesten ze ploseling in het "moderne" verkeer geworpen worden ?

Wat zouden jullie willen veranderd zien aan het verkeersreglement in Belgie of Nederland ?

DIGITAAL PROBLEEM

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Tue, 17 Nov 2009 18:13:00 +0000

Sinds enige tijd hebben mijn ouders nu ook digitale televisie.Dat komt goed uit want sinds de kabelmaatschappij enkele zenders van de kabel geweerd heeft kunnen ze zich nu tot den digibox wenden voor hun favoriete soaps.
In het begin was dat zweten van pure ellende, want dit bakje werkt meer zoals een computer dan een televisie. En mijn ouders hebben nog nooit een computer van dichtbij gezien, laat staan dat ze weten hoe zo'n ding werkt en de rest kun je je wel voor de geest roepen. Regelmatig ben ik eens moeten langs gaan om uitleg te geven. Nu hebben ze het beet, denk ik toch.

De laatste tijd keken wijzelf niet veel via de digibox, maar door dit gedoe met het toestel van mijn ouders kreeg ik weer zin om eens enkele van de zenders die uitsluitend via digibox te zien zijn te bekijken.
Echt veel te zien is er wel niet, maar het kind in mij wilde met dit bakje spelen.

Toen ik het bakje aanzette kreeg ik de melding dat de hardware stuk was en ik de klantendienst diende te contacteren. Telefoon genomen en na veel cijfers intikken en irritante muziekjes te moeten beluisteren tegen wil en dank kreeg ik uiteindelijk een manspersoon aan de lijn. De smartcard diende opnieuw geactiveerd te worden en binnen het half uur zou ik terug kunnen digitaal kijken. Dank u wel meneer voor de service.

Toen ik 's avonds thuis kwam plofte ik mij in de zetel, TV aan, digicorder aan en.......nog steeds niets.
Dan maar terug gebeld en ditmaal deelde een poeslieve vrouwenstem mij mede dat ik de box diende in te ruilen. Zij kon ook het adres opgeven waar ik me moest begeven : op de Grote Markt te Izegem. Oh, geen probleem, daar moet ik woensdagnamiddag toch in de buurt zijn, bedankte haar ook hartelijk en legde neer.

Dan maar beginnen het boeltje te ontmantelen. Snoer achteraan de box uittrekken, maar daardoor viel ook de TV uit. Merde ! Dan maar de stekker er weer in en wachten tot iemand voorbij komt die er meer verstand van heeft dan ik.

Stekker er weer in en.....digibox begint te werken. Eerst updaten en vervolgens kwamen de programma's de woonkamer binnen. Probleem opgelost.

Dank u wel klantenservice.

Om je dood te lachen.

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Mon, 16 Nov 2009 19:56:00 +0000

Deze maandag zit er weer op. Vertrokken naar het werk in de duisternis deze morgen en vanavond terug thuis, ook weer ik het donker. Wat doe je dan ? Beetje bijpraten met vrouw en kinderen, klusjesman ontvangen die je de rekening brengt en wat TV kijken.
Verder wat surfen naar blogs en Twitteren.

Veel te vertellen heb ik dus niet, maar ik heb wat video's samen gebracht hier, twee omdat ze me opvielen en ene op verzoek.

We beginnen met de video waarop te zien is hoe een vrouw een val op de metrosporen overleeft.

De vrouw, die stomdronken was, verloor plots haar evenwicht en viel van het perron vlak voor een aanstormende trein.

Getuigen konden de bestuurder van het metrostel met handgebaren verwittigen. De man kon het gevaarte nét op tijd tot stilstand brengen.

De vrouw, die aan de dood ontsnapte, kroop verdwaasd recht. Andere reizigers haalden haar van de sporen.

Michelle Thompson heeft nu toch een man gevonden. Michelle is een alleenstaande moeder, maar de grootste probleem voor een nieuwe relatie, was het feit dat ze 300 orgasmes per dag heeft. Met de 32-jarige Andrew Carr doet ze het nu zo'n 10 keer per dag.

Ze vreesde dat ze nooit een geschikte man zou vinden. De vele vriendjes die ze heeft "versleten" vonden haar te veeleisend.

Toen ik vrijdagavond met Ollie in de Preute zat, ging het onderwerp van ons gesprek plots over Tommy Cooper. Ik vertelde hem dat het overlijden van Tommy te zien is op Youtube. Renesmurf had dit onlangs op zijn site gezet. Dat had Olie wel eens willen zien. Daarom speciaal voor Ollie :

Hoe zou jij reageren wanneer :
- een vrouw die 300 orgasmes per dag heeft je in bed probeert te krijgen ?
- je iemand op de sporen ziet vallen en de trein nadert razendsnel ?
- je iemand op het podium in elkaar ziet zakken ?

Denk er maar eens over na en laat niet na dit kenbaar te maken.

Naar de bioscoop

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sun, 15 Nov 2009 20:03:00 +0000

"Zeg pa, zouden we nog eens naar de bioscoop kunnen gaan ?"
"We ? Wil je alleen gaan of mag ik ook mee ?"
"Mij gelijk, Eva wilt ook mee"
"welke film zou je willen zien ?"
"2012"

Geen probleem, ik had eigenlijk een andere film voor ogen, maar kom.
Ik had er al over gehoord via artikels over dat belachelijke gedoe omtrent die voorspellingen van de oude Maya's dat in 2012 de wereld zal vergaan. De Maya's zal het ondertussen worst wezen, want die zijn allang uitgestorven. Die kerels offerden mensen aan hun goden en waarschijnlijk hebben ze er enkele teveel in de kookpot gestopt zodat er nu geen meer rondlopen.

Tickets gekocht en dan richting zaal 4. Daar krijgen we te horen dat de zaal pas over 10 minuten kan betreden worden. Dus zetten we ons niet ver van de bar. De kinderen halen iets om te eten en de dorst te laven.
Ik blijf zitten totdat ze terug zijn. Plots zie ik daar wat verder een oudere man zitten, alleen met een bierglas in de hand. Hij merkt mij ook op en zwaait. Ik ken hem alleen van zien. Regelmatig komt hij aan het loket waar ik werk. We schudden handjes en hij begint te vertellen dat hij enkele maanden zijn vrouw verloren heeft. Hij had haar lichaam gevonden toen hij thuis kwam, hartaderbreuk. Hij is het nog steeds niet te boven gekomen wat normaal is, maar probeert toch verstrooiing te vinden door ondermeer naar de film te gaan. Ik stel voor dat hij bij ons blijft en zo gaan we men zijn vieren de zaal binnen. Hoe meer gekken hoe meer vreugd.

Het leukste deel van deze namiddag heb ik gehad want dan begint de film.

Iedereen weet ondertussen dat de film over het einde van de wereld gaat en daarmee is in feite alles gezegd. Een scenario die naam waardig is nergens te vinden. Het is een aaneen gehaakte verzameling van speciale effecten die echt wel de moeite zijn, maar deze verdoezelen niet dat het script waarschijnlijk door één van de scriptgirls gebruikt werd op het toilet voor iets waarvoor het niet zou moeten dienen en achteraf tevergeefs doorgespoeld.
De effecten kunnen dit alles niet verdoezelen dus wat doet meneer de producer (of wie dan ook) ? Hij verzint ter plaatse enkele romantische scènes en laat close-ups nemen van kinderen met tranen in de ogen, dit alles onder begeleiding van tenen krullende dialogen die je instinctmatig naar je uurwerk doen kijken.

Twee en een half uur later weer buiten. Het heeft goed geregend zo te zien. Afscheid nemen van de man en richting auto gestapt. Jasper vond de effecten goed maar het verhaal magertjes en Eva vond het allemaal supercool.

Vraag me dus maar niet waarover die film ging.

REM - It's The End Of The World
Geüpload door fuzz59. - Muziek video's, interviews met artiesten, concerten en meer.

De kroon ontbloot

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sun, 15 Nov 2009 06:45:00 +0000

15 november werd vroeger de 'Dag van de Dynastie' genoemd, maar heet tegenwoording 'Koningsfeest'. Dit is de datum van het naamfeest van Leopold en Albert.
Het is maar dat u het weet. Onze koninklijke familie heeft weer reden om in feeststemming te zijn. Prins Flip zal zijn baard een dag langer laten staan en wat hij verder nog zal laten staan kunnen we beter aan Matielde vragen.

De hond van Laurent zal een vette kluif krijgen. Van welk beest dat komt weten we beter niet. In ieder geval zal het er ten huize Laurent op zijn hondjes aan toegaan vandaag.
Wuuf wuuf waar ben je ?

In de jaren 70 hadden heel wat vlamingen een minderwaardigheidscomplex als het over Nederland ging. Ik heb zelf nooit begrepen waarom, maar toen moest je je bijna vermommen als nederlander om enig aanzien te hebben op gebied van showbiz. In het ergste geval importeerden ze de televisiepresentatoren uit Holland. Zo kwamen Henk van Montfoort en Berend Bouwdewijn regelmatig op de vlaamse buis.
Nu zijn we dertig jaar verder en nothing has changed. Voeren onze noorderburen de kilometerheffing in, vindt onze regering dit een goed idee en gaan ze dit overnemen zonder zich vragen te stellen over enige gevolgen of het hoe en waarom de Nederlanders dit doen.

Om in jaren 70 stemming te blijven heb ik in een tweedehadswinkel een verzamelceedee van Deep Purple gekocht. Hierop staan alle A en B kanten van de singels uitgebracht van 1968 tot 1975. Nummers als Smoke on the water en Highway star staan hier in de 45toerenversie van weleer en het is godtergend hoe destijds met die nummers geknoeid werd om ze op dat klein plakje vinyl te krijgen. Ik kan er nog steeds niet bij dat er mensen bestaan die heimwee hebben naar de vinylplaten van weleer. Ik ben akkoord dat vele cd's minder nummers zouden moeten bevatten dan de voorziene 75 minuten toelaat, maar er zijn toch veel voordelen ook.

Om deze feestdag vrolijker te maken ga ik vandaag mijn geliefde met de belgische vlag bedekken en schieten voor het vaderland en zijn vorstenhuis.

Geniet verder van deze kleddernatte zondag.

Vrijdag de dertiende

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sat, 14 Nov 2009 11:13:00 +0000

Gisteren werd ik met een mokerslag uit mijn slaap gehaald. het was tijden geleden dat de wekker mij moest wakker schudden. In plaats van mooie muziek hoorde ik het gekakel van de een of andere waalse kwibus wiens gehyper me direct op de zenuwen werkte. Hoe of door wie de radio op die franstalige zender terecht gekomen is is mij een raadsel. Een welgemikte oi tjuki shudan zorgde dat het weer wat stiller werd in de slaapkamer.
De dag begon typisch op zijn vrijdag de dertiende.

Gelukkig is de rest van de dag vrijwel vlekkeloos verlopen. Behalve dat ik bijna een afspraag gemist had, maar gelukkig was Greet nog klaar van geest zodat ik toch niets vergat.

De dag was zo druk dat ik aan bloggen niet toekwam, laat ztaan andermans blog lezen en reactie schrijven. Hopelijk kan ik vandaag mijn achterstand inhalen.

Gisteravond was dan zoals eerder vermeld de verjaardagsfuif van Ollie. Het had een beetje weg van een blogmeeting met bloggers en followers die voor de nodige sfeer zorgden.

Bloggers : Ollie, Greet, Heidi en ikzelf.
Followers : Slange, Ohug, Mienwerkerke, Bolle, Tetje en Reus. De twee laatste zijn tevens de uitbaters van de plaats waar dit alles doorging namelijk "De Preute".
Met zo'n publiek en gevolg kan niets verkeerds gaan.

Veel gedronken en ook veel versnaperingen naar binnen gespeeld.

Ollie had onlangs besloten een Ollie-award uit te reiken aan de blogger die hem het meest aapnsprak. De award kwam Heidi toe, waarvoor applaus en hulde.

De foto's en video maken dit verhaal af en laten u de sfeer snuiven. De scheten en kwalijke maaggeluiden zijn er uitgeknipt.

Ollie en Lieve, nogmaals bedankt voor deze leuke avond. Tot de volgende keer en ik beloof dat de taart dan wel van de partij zal zijn.

op de foto van links naar rechts : Ollie, Heidi met haar welverdiende award en Francky.

De dag na de prik

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Thu, 12 Nov 2009 14:40:00 +0000

Deze morgen stond ik op met een pijnlijk gevoel op de plaats waar de dokter gisteren de naald in mijn arm gestoken had. Het voelde precies of ik me gestoten had aan de hoek van een kast. Niet erg als dit de enige bijwerking van de prik is. Daar ga ik - voorlopig niet aan dood.

Ik ben voorbereidingen aan het treffen voor de verjaardagsfuif van ons aller Ollie. Niet verder vertellen maar onze cadeau is dat een vrouwelijke stripper (of wat dacht ge ?) uit de taart zal springen op het moment dat Ollie het gebak wilt aansnijden. Succes gagarandeerd.

Alleen klein probleempje, een eerder pietluttig probleempje, want taart en meisje zijn al besteld en geleverd, dat is dus het probleem niet. Maar ik had zoals gewoonlijk mijn bestelbon met mijn gekriebel zowat onleesbaar ingevuld.
De bestelling bestond een klein freel meisje slechts gekleed (?) in een biekaniekske (bijna niets in het westvlaams) en een reuzegrote taart, maar toen ik de levering deze middag controleerde bleek er een klein misverstand (sic!) gebeurd te zijn.

De taart is een klein tompoesje geworden en het meisje.........Alvast veel plezier morgenavond Ollie.

Hopelijk komt deze band optreden. Dat zou de pijn, opgelopen ten gevolge van de stripact heel wat verzachten.

Dag van de prik

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Wed, 11 Nov 2009 10:40:00 +0000

Vandaag ben ik naar mijn dokter geweest voor een prik tegen de mexicaanse griep. Hij drong enige tijd geleden aan om mij te laten inenten gezien ik de laatste jaren nogal eens met griep thuis gezeten heb.

Toen ik terug huiswaarts reed viel het mij op hoe stil het wel niet was. Geen levende mens op straat, winkels gesloten en weinig auto's die mij kruisten. Vandaag viert men hier het einde van de eerste wereldoorlog. Ik vraag mij af wie daar in godsnaam nog van wakker ligt. Hoeveel oudstrijders zijn er nog in leven ? Die jonge knapen van toen moeten nu op zijn minst 110 lentes hebben als ze nog in leven zouden zijn. Dat wordt een levendige optocht.
In mijn archief heb ik geen foto gevonden die in de periode 1914-1918 genomen werd, maar wel ene van mijn grootvader tijdens zijn legerdienst in de jaren 1930. Of hij veel geschoten zal hebben betwijfel ik ten zeerste. En als hij "per ongeluk" schoot zal het wel niet met zijn dienstwapen geweest zijn.

Nee dit militair circus laat ik met plezier langs mij voorbij gaan. Geen enkele oorlog is het waard herdacht te worden. Trouwens de oorlog is nog altijd bezig, nu eens in Vietnam, dan ergens in oost-Europa en recent in Irak. Dat ze daar eens werk van maken dat we deze misdaden niet meer hoeven te herdenken.

Zagen en ander lawaai

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Tue, 10 Nov 2009 12:52:00 +0000

BOEM !KAP ! BOOR ! ZAAG ! MITRAILLETTEGELUIDEN ! GODVER ! MILJAAR!KAIET !MIAUW !
Hier is het momenteel allesbehalve stil. Onze vriendelijke klusjesman is druk bezig onze badkamer een nieuw uitzicht te geven. Dit voorjaar was ie reeds begonnen onze badkuip uit te breken en een heuse douchecel in de plaats te installeren.

Deze zomer lagen de werken stil op enkele kleine klusjes na, maar vandaag is ie weer begonnen met de rest, zijnde het vernieuwen van de vloer. De oude vloer wordt niet uitgebroken maar daarover komen platen vervaardigd in kunststof die waterdicht zijn en warm aanvoelen.

Gelukkig bestaan er nog vakmannen. Hier heb je er twee die duidelijk zin hebben in klussen.

Brandoefening

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Mon, 09 Nov 2009 05:21:00 +0000

Vrijdagavond waren er dus brandweeroefeningen. De leden van ons brandpreventieteam waren uitgenodigd om eens mee te maken hoe het er bij zo'n oefening aan toe gaat.
Ook interessant voor ons om een idee te hebben hoe het er bij een echte brand aan toe zou kunnen gaan. In theorie is alles mogelijk, maar als puntje bij paaltje komt.....

De opdracht van ons team bestaat er telkens in om in geval van brand eerst kijken of wij die kunnen blussen. Wanneer bijvoorbeeld een papiermand in de fik staan en wij kunnen die zelf blussen dan zijn alle problemen van de baan. Is het voor ons onmogelik geworden zelf iets te doen wegens te gevaarlijk of teveel rookontwikkeling dan moeten wij de brandweer verwittigen en de collega's en bezoekers in veiligheid brengen.

mijn conclusie was dat alles afhangt van klare en correcte afspraken plus goed je weg kunnen in en rond het gebouw zodat niemand als een rat in de val loopt.

Het was in ieder geval een leerrijke avond.

Met schaamte naar Meneer den Doktoor

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sun, 08 Nov 2009 07:07:00 +0000

Op Quallekop's blog was er onlangs een interessante topic over de vraag of blind geboren mensen schaamtegevoel kennen. Zoiets is natuurlijk interessant, maar enig wetenschappelijke ondersteuning om deze vraag te beantwoorden is moeilijk, zeg maar onmogelijk te vinden.

Wat is schaamte?
Schaamte is een psychosociale emotie waarbij de angst om niet door de groep geaccepteerd te worden centraal staat. Schaamte is daarmee een sterk cultureel bepaald fenomeen.

Uitingsvormen zijn onder andere het vermijden van sociaal contact, bijvoorbeeld door het fysiek uit de weg gaan van bepaalde groepen personen, het vermijden van een bepaald (gespreks)onderwerp, of in meer figuurlijke zin door het afwenden van de blik en het vermijden van oogcontact.

Gedrag waarvan derden menen dat het niet toelaatbaar is, maar dat desondanks door de gedrager zonder (kennelijke) schaamte wordt gebezigd, wordt door deze derden als schaamteloos omschreven.

De term "schaamte" wordt vooral vermeld als het gaat om bloot en sexualiteit. Toch valt het op dat in deze context "schaamte" erg tijds- en plaatsgebonden is. Bekijk maar eens de badpakken op foto's van zo'n 100 jaar terug. Zouden die vrouwen van toen heden ten dage in zo'n minuscuul bikinietsje durven paraderen op het strand van Scheveningen of Middelkerke ? En als deze mevrouw dit zou doen ergens in Saoudi Arabie ? Die wordt gegarandeerd gestenigd !

Cultuur en religie bepalen wat toelaatbaar is en wat niet en dat bepaalt in grote mate ons schaamtegevoel. Dit wordt ons vanaf de geboorte opgedrongen. Niet met uw plassertje spelen, niet in uw bloot kontje in de tuin spelen enz. Meisjes van pakweg 4 jaar met een bikini zodat ze tegen dat ze 12 zijn al gewoon zijn dat ze hun tepeltjes niet mogen tonen enz. Zulke gedragsregels kunnen rap veranderen. Denk maar aan de monokinirage in de jaren 80, daar is bijna niets meer van te merken heden ten dage.

Gisteravond was er een aflevering van "meneer doktoor" op televisie. Dit programma gaat over de dingen die dokters beleefden in de jaren 1940 tot 1960. Deze dokters zijn ondertussen hoogbejaard maar toch kunnen ze nog heel goed vertellen over de toestanden waarin ze destijds terecht kwamen. Deze aflevering stond in het teken van de sexualiteit, hoe die toen beleefd werd en hoe de gemeenschap en kerk er tegenover stond.

Ik zat zomaar wat met mijn camera te prutsen en zo maakte ik deze video.

Bloggen is een werkwoord.

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sat, 07 Nov 2009 12:18:00 +0000

Is bloggen op sterven na dood ?

Deze vraag wordt regelmatig gesteld. Sommigen gaan er reeds van uit dat dit een feit is. Vele bloggen verdwijnen, liggen stil zonder enig teken van leven of de eigenaar klaagt steen en been dat hij geen bezoekers meer krijgt, laat staan reakties.

Volgens mij moeten we hiermee oppassen. Het is evidend dat iemand die jaar na jaar iedere dag een blogje schrijft vroeg of laat een writersblock krijgt.
Dit is echter niet onoverkomelijk. Gewoon zorgen dat je over zoveel mogelijke zaken, gebeurtenissen en interesses schrijft. Iemand die iedere dag over zijn postzegelverzameling, katten, kinderen of hardlopen schrijft zal inderdaad op een bepaald punt tot de ontdekking komen dat hij in herhaling valt. Zijn lezers zullen het ondertussen ook wel geweten hebben en gaan andere horizonten verkennen.

Ook de combinatie van bloggen met netwerken zoals Twitter en Facebook zijn een voltreffer. Op twitter kan je veel twitteren, maar daar ben je beperkt tot 140 karakters. Daar is echter een oplossing voor. Sinds deze week gebruik ik de diensten van Twitlonger. Log in met je Twitteraccount en je lange tweets die meer en meer op kleine blogs beginnen lijken komen zo op twitter terecht. Daarbij een link naar de eigenlijke blog en dan maar wachten tot de andere twitteraars je blog komen lezen.
Succes verzekerd.
Ook post ik via twitter soms links naar andermans blog. Bij Redstar en Mannie vindt je een handige tool om hun blog via Twitter te promoten.

Vroeger was cross blogging een vies woord, maar daar heb ik me nooit wat van aangetrokken. Concreet betekent dit dat uw blog simultaan op één of meerdere andere plaatsen verschijnt. Sommigen vinden dit een teken van luiheid en gebrek aan creativiteit. Ik niet ! Probeer maar eens op 2 of meerdere plaatsen regelmatig iets zinnigs te schrijven. Dat houdt je geen twee weken vol.

Mijn conclusie is dat bloggen een WERKWOORD is. Het vraagt een inspanning om iedere dag opnieuw iets neer te schrijven op een interessante, ludieke manier en ook om dan nog eens iemand anders zijn blog door te nemen.
Inspiratie komt meestal niet vanzelf. Alert blijven voor wat om je heen gebeurt en desnoods notities nemen. Foto's nemen helpt ook, desnoods met je GSM.

Mijn inspiratie is voorlopig nog niet opgedroogd.

Heb je nog tips laat ze weten. Ik heb nu eenmaal niet alle wijsheid in pacht en zoek nog regelmatig naar nieuwe invalshoeken, tools, en wat weet ik nog niet meer om deze blog zowel voor mezelf als voor jullie interessant te houden.

Ik rond af met een filmpje gepost door Renesmurf.
Hopelijk vinden jullie dit even leuk als ik doe.

Twitteren met ballen

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Fri, 06 Nov 2009 18:17:00 +0000

Ik heb eens geprobeerd om een verhaal te maken van de tweets tussen Quallekop, Treesockhuijsen, Marcvanderwell en MrFrancky.
Gemakkelijk was het niet, vooral daar ik aan de tweets geen letter veranderd heb.
Alleen heb ik ze zo goed als mogelijk chronologisch geplaatst.

Zie deze tweet derhalve als een (mislukt) experiment.

MrFrancky
@Quallekop mijn karatepak en ballenbeschermer liggen klaar om in de wasmachine te zwieren.

MrFrancky
mijn enige echte protectie voor karate en andere vrouwmensen.

Quallekop
@treesokhuijsen Sinds ik het 'keppeltje' gezien heb van @MrFrancky lijkt het mij wijs om deze kwestie met fluwelen handenschoenen aan te pakken.

MarcvanderWell
@Quallekop Ik ga eens ondezoek naar de vleespet van @MrFrancky starten en laat u volgende week mijn objectieve bevindingen weten.

MrFrancky
@MarcvanderWell dan kan u @Quallekop met de neus op de feiten duwen

Quallekop
@MrFrancky Gottegot, dát is het zeker waar het u om te doen is! Dat u mij de neus kunt drukken op de 'feiten'... *legt boterham terzijde*

Quallekop
@MarcvanderWell Wilt wel duidelijk stellen dat het @MrFrancky is die een keppeltje draagt en niet ik

MrFrancky :
@Quallekop de mijne is nog steeds te koop voor een prijsje

Quallekop
@MrFrancky Neen, al zou ik er geld op toe krijgen, wat zeg ik, al zou ik huis en haard van u krijgen, dan nog!!!

Anneke31
Goodmorning Tweeps: #ff Het duo @Quallekop & @MrFranckyvoor hun dolkomische tweets elke dag. Vreselijk lachen met die twee, hahaha! Bye bye

Quallekop
@Anneke31 Nou zeg, een duo met @MrFrancky is wel het laatste wat ik zou willen... als jij dat nu zo zou zijn dan is het wat anders...

Quallekop
@MrFrancky Ik laat het allemaal over aan @TreesokHuijsen, zij is kennelijk met uw 'lot' begaan, wat u beiden verbindt (dé band), ....ik niet.

MrFrancky
@Quallekop nee met lepelaars kan ik me dat niet zo goed voorstellen… ik bedoel de #specialeband die wij schijnen te hebben aldus @MrFrancky

MrFrancky
@treesokhuijsen Ow... ik dacht dat die band u en @MrFranckybetrof, het zijn immers zíjn woorden... en gedachten *projectie kennelijk*

MrFrancky
@treesokhuijsen @Quallekop zijn jullie er nu uitgekomen hoe jullie mij gaan aanpaken ? #trekballenbeschermingaan

treesokhuijsen
@MrFrancky is uw vrouw niet vegetarisch dan? @MrFrancky#trekballen_bescherming (@Quallekop )

MrFrancky
@Quallekop @treesokhuijsen nee hoor, zij lust jullie rauw.

Quallekop
@MrFrancky Ik denk niet dat @treesokhuijsen dát impliciet bedoelde... dat uw vrouw ons rauw zou lusten..

Hoe het tenslotte met MrFrancky afgelopen is .....

Naakte Muscal en andere beslommeringen

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Thu, 05 Nov 2009 18:30:00 +0000

Vanmiddag was had ik vrijaf genomen. Dit betekent echter niet dat ik veel thuis geweest ben, integendeel. Als ik gewoon ga werken ben ik altijd rond dezelfde tijd terug thuis, vrij om te doen en laten wat ik wil.

Eerst met mijn moeder naar de bank geweest om nieuw adres op te geven en polissen te regelen. Dan vlug samen enkele boodschappen doen.
Terug thuis moest ik dan nog alle lidboekjes der leden van de karateclub sorteren en aanvullen met het bewijs van de verzekering. Alles in de doos en ermee naar het huis van de voorzitter gereden. Daar hebben we dan eens overlopen wie wie is onder de leden. Hoezo "ik was thuis deze namiddag" ?

Deze morgen heb ik toch nog eens tijd gevonden om naar enkele sites te surfen. Zo vond ik toevallig dit fragment uit een "musical" uit 1976.
Ik was een tiener in de jaren 70 en weet dat dit de periode was dat alles mogelijk was op gebied van muziek en film. Dus heel erg verwonderd dat toen zoiets gemaakt werd ben ik zeker niet.
Op zaterdagnamiddag speelden ze vele oude zwart/witfilms en musicals op de toenmalige BRT, maar zover ik me herinner heb ik deze toen nooit gezien.

nude musical
Geüpload door maidylotion. - Check nu de sexy video's. Let op - niet geschikt voor op het werk.

Spannende tijden

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Wed, 04 Nov 2009 15:57:00 +0000

Volle maan is over zijn hoogtepunt. Alles valt weer in de plooi.
Deze dag was winderig maar ook met volop zon. Via Twitter vernam ik dat het op andere plaatsen nog goed regende, maar hopelijk wordt het daar ook droog. Het is nu volop herfst en door het winteruur is het vlugger donker ook. Ook al ben ik een zomermens toch kan ik van deze gezellige avonden genieten.

Vandaag een mailtje ontvangen in verband met de oefeningen van de brandweer op vrijdagavond. Die avond zullen de mensen van onze brandpreventieploeg hier ook mogen aan deelnemen. Kwestie van te weten hoe het er in het echt aan toegaat. Dit zal wel spannend zijn. Hopelijk stoppen ze me niet ergens op het dak want dan kunnen ze veel problemen met me hebben bij het redden. #hoogtevrees.
Gelukkig is het nog geen vrijdag de 13de, da's pas de week nadien. Alhoewel..........

Nieuws van de dag : Laura Lynn: "Ik probeer zwanger te geraken". Waarschijnlijk heeft dit te maken met het vallen van de bladeren. Voor Adam en Eva was dit ook altijd een hoogtepunt ieder jaar.

Mijn vraag voor vandaag is : "wat zouden jullie Laura Lynn aanraden of eerder afraden om zwanger te geraken ?"

Ondertussen een clipje van haar muzikale evenknie Frans Bauer die gezellig rondhost met zijn premier Balkenende.

Volle maan

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Tue, 03 Nov 2009 12:57:00 +0000

Toen ik deze morgen de krant uit de brievenbus ging halen zag ik de maan die reeds in het noordwesten zat, klaar om zich terug te trekken en plaats te maken voor de zon die duidelijk niet gekomen is. Vlug proberen te vereeuwigen met mijn GSM.

Vannacht was het volle maan. Zoiets spreekt nog steeds tot de verbeelding. Behalve dat ik het zicht bij een open hemel heel mooi vind (vooral in de zomer) heeft dit fenomeen op mij nooit enige indruk gemaakt. Toch spreekt dit al sinds Adam en Eva tot de collectieve verbeelding van de mensheid. Weerwolven en ander lichtschuw tuig doen dan de ronde op zoek naar onschuldige slachtoffers.
Ik vraag mij wel af hoe "onschuldig" hun slachtoffers zijn. De meeste onschuldige mensen liggen 's nachts meestal in bed of hebben nachtshift op hun werk.

Dat er mensen zijn die niet alleen rare dingen zien bij volle maan bewijst dit filmpje. Of het moet zijn dat UFO's alleen bij volle maan naar de aarde komen om hun slag te slaan. Hier zie je hoe een UFO een koe ontvoert.

Binnenkort een MC Donalds op de maan of Mars ?

Terug naar Rumbeke

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Mon, 02 Nov 2009 15:53:00 +0000

Vanaf 1 november - gisteren dus - wonen mijn ouders officieel op hun nieuwe adres.
De papieren op het stadhuis zijn misschien nog niet helemaal geregeld, maar vanaf nu huren ze hun nieuwe woonst. Tot 30 oktober was dat nog hun oude adres waarvoor ze huur betaalden, maar dat is nu ook verleden tijd. Nu zijn ze terug in de gemeente waar ze vier jaar geleden weggetrokken zijn.
Rumbeke is in 1977 een deelgemeente van Roeselare geworden, maar in haar hart is mijn moeder steeds Rumbekenaar gebleven. Roeselare, daar ging ze alleen op dinsdag heen voor de wekelijkse markt. De rest van haar boodschappen deed ze in Rumbeke en soms reed ze met de fiets naar die andere buurgemeente Izegem. Met Roeselare heeft ze in feite nooit feeling gehad.

Ikzelf heb de eerste 32 jaar van mijn leven ook in Rumbeke gewoond. De laatste jaren kwam ik er slechts op vrijdag voor de karatetraining in de turnzaal van de lokale school. Nu de afgelopen vier jaren mijn ouders vlakbij woonden kwam ik steeds minder in Rumbeke of het was om in zeven haasten papieren in de brievenbus van de ziekenbond te droppen en dan met moeder nog eens binnenwippen in de supermarkt vlakbij het kerkplein. Veel dingen regelde zij nog in Rumbeke, kwestie van er nog eens te komen vermoed ik.

Met mijn gsm nam ik enkele foto's

Hoogstraat Rumbeke.
In deze straat staat de school waar ik tot mijn elfde jaar naar toe ging. Het oude gebouw is afgebroken. Het huidige gebouw dateert van eind jaren 80.

De Sint-Petrus & Paulusstraat. Toen Rumbeke nog onafhankelijk was heette deze de Stationsstraat. Een beetje verder rechts op de foto draaide de straat richting station. Nu is daar alleen een overweg van overgebleven.

Achterkant van de Sint Petrus & Pauluskerk. De zon scheen laag zodat alles vol schaduw is.

Volgende keer neem ik mijn camera mee en maak een grote wandeling doorheen het centrum van Rumbeke. Hopelijk kom ik dan met meer en betere foto's terug.

1 november 2009

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sun, 01 Nov 2009 15:54:00 +0000

Het KMI had voorspeld dat het vandaag zou regenen. Voor één keer hadden ze gelijk. Grijze hemel, veel wind en koude regendruppels bepaalden het beeld van deze 1 november 2009. De kerkhoven zullen er nog troostelozer dan anders bijgelegen hebben en van de dure bloemstukken zal ook niet veel overblijven. Kortom, een triestige dag.

Wij hebben het niet aan ons hart laten komen. Weer of geen weer, het was een gezellige dag bij mijn schoonmoeder thuis. Greet's broer was er en ook haar zus kwam langs samen met haar gezin. Oma had haar best gedaan om het eten zo lekker mogelijk te maken. De wijn zorgde dat de sfeer steeds beter werd. En de kinderen zorgen traditiegetrouw voor een gezellige drukte.

Meer is er momenteel niet te vertellen. De foto's die ik met mijn GSM genomen heb zullen de rest van het verhaal vertellen. Een foto kan nu eenmaal meer vertellen dan 10 bladzijden tekst.

Hopelijk was deze zondag voor jullie ook gezellig, leuk enz.
Vertel er maar iets over hier of op jullie eigen blog.

HELLOWEEN

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Sat, 31 Oct 2009 20:21:00 +0000

Vanavond nog niemand aan de voordeur gehad in een poging mij te doen schrikken. Tegenwoordig schrik ik nog slechts wanneer ik in de spiegel kijk. Zo afgestompt is mijn vermogen om te schrikken.

Deze voormiddag ben ik met mijn moeder naar het kerkhof geweest. De scouts stonden aan de ingang bloemen te verkopen. Ik herkende enkele jongens die en familie van Greet en lid van de karateclub zijn. Een mooi roodharig meisje kwam vriendelijk goededag zeggen, maar ik herkende haar niet meteen. Het bleek dat ze bij mijn zoon in de lagere school gezeten had. Toen zag ik haar weer als zevenjarig klein mager kind met een gezicht vol sproetjes, maar met een glimlach die je zo deed smelten.
Ondertussen is ze een bloedmooie jonge dame geworden - in scoutsuniform weliswaar - maar blijkbaar wist ze nog wie ik ben.

The Omen was destijds de eerste film die ik in de bioscoop ben gaan zien. Dit moet ergens midden jaren zeventig geweest zijn. Vanavond tonen ze een remake op de televisie, kwestie van in stemming te komen waarschijnlijk.

Een liedje van een groep met een naam om helemaal in de stemming te blijven :

Herfstkronkels

francky.spruytte@gmail.com (Francky) — Fri, 30 Oct 2009 21:04:00 +0000

Vandaag was het de laatste werkdag van de week en van de maand Voor velen staat een verlengd weekend voor de deur. Zondag is het Allerheiligen en maandag Allerzielen.

Deze twee feestdagen worden door elkaar gehaald met als resultaat dat op Allerheiligen de kerkhoven plat gelopen worden. Het heeft op sommige plaatsen de sfeer van een wijkfeest. Iedereen haalt zijn beste pak van onder het stof neemt al het geld uit de geldbeugel en loopt - duidelijk zichtbaar voor de buren - met een reusachtige pot bloemen richting kerkhof om dan met veel vertoon deze pot neer te planten recht voor de grafzerk van zijn overleden schoonmoeder die hij bij leven meer dan één keer bij de keel vastgenomen heeft. Enkele grafzerken verder staan dan twee ongetrouwde juffrouwen van rond de tachtig commentaar te geven op alles en nog wat.

Aan al dit gedoe heb ik een bloedhekel. Omdat mijn moeder het gevraagd heeft ga ik zaterdagnamiddag met haar naar het kerkhof waar haar vader en moeder begraven liggen. Haar vader ligt alleen en haar moeder ligt samen met haar tweede echtgenoot. Als dat maar geen problemen geeft hierboven.

Zaterdagmorgen ga ik traditioneel met mijn moeder boodschappen doen. Ik zal een zak snoep kopen in geval er morgenavond verklede kinderen aan de voordeur staan, in de hoop ons te doen schrikken en vervolgens met hun zakken vol snoep verder te trekken.
Aan Halloween heb ik ook een hekel, maar ik ga daarom de kids hun plezier niet afpakken. Ik heb nooit van geesten en ander gelijksoortig gedoe gehouden. Voor je
het weet zit je bij zo'n medium die je in contact zal brengen met de geesten van je overleden voorouders mits betaling van je halve maandloon en een bezoek aan de psychiater als gevolg hiervan.

Ook al dat commercieel gedoe stoort me enorm. Heksenpakjes, lichtgevende pompoenen en andere nutteloze spullen die je achteraf naar het stort kunt voeren. En dan maar alvast sparen voor sinterklaas, kerstmis, nieuwjaar, misschien drie koningen en wat weet ik nog al niet. Dan maar klagen dat onze bankrekening in het rood staat.

Laat ons maar gewoon genieten van deze mooie herfstdagen. Deze zijn al sprookjesachtig genoeg. Verkleurde bladeren, mooie paddenstoelen en mist in de morgen geven mij meer voldoening dan al dat fake gedoe.

Geniet ervan nu het nog kan en daarbij, het is gratis.