zaterdag, november 07, 2009

Bloggen is een werkwoord.

Is bloggen op sterven na dood ?

Deze vraag wordt regelmatig gesteld. Sommigen gaan er reeds van uit dat dit een feit is. Vele bloggen verdwijnen, liggen stil zonder enig teken van leven of de eigenaar klaagt steen en been dat hij geen bezoekers meer krijgt, laat staan reakties.

Volgens mij moeten we hiermee oppassen. Het is evidend dat iemand die jaar na jaar iedere dag een blogje schrijft vroeg of laat een writersblock krijgt.
Dit is echter niet onoverkomelijk. Gewoon zorgen dat je over zoveel mogelijke zaken, gebeurtenissen en interesses schrijft. Iemand die iedere dag over zijn postzegelverzameling, katten, kinderen of hardlopen schrijft zal inderdaad op een bepaald punt tot de ontdekking komen dat hij in herhaling valt. Zijn lezers zullen het ondertussen ook wel geweten hebben en gaan andere horizonten verkennen.

Ook de combinatie van bloggen met netwerken zoals Twitter en Facebook zijn een voltreffer. Op twitter kan je veel twitteren, maar daar ben je beperkt tot 140 karakters. Daar is echter een oplossing voor. Sinds deze week gebruik ik de diensten van Twitlonger. Log in met je Twitteraccount en je lange tweets die meer en meer op kleine blogs beginnen lijken komen zo op twitter terecht. Daarbij een link naar de eigenlijke blog en dan maar wachten tot de andere twitteraars je blog komen lezen.
Succes verzekerd.
Ook post ik via twitter soms links naar andermans blog. Bij Redstar en Mannie vindt je een handige tool om hun blog via Twitter te promoten.

Vroeger was cross blogging een vies woord, maar daar heb ik me nooit wat van aangetrokken. Concreet betekent dit dat uw blog simultaan op één of meerdere andere plaatsen verschijnt. Sommigen vinden dit een teken van luiheid en gebrek aan creativiteit. Ik niet ! Probeer maar eens op 2 of meerdere plaatsen regelmatig iets zinnigs te schrijven. Dat houdt je geen twee weken vol.

Mijn conclusie is dat bloggen een WERKWOORD is. Het vraagt een inspanning om iedere dag opnieuw iets neer te schrijven op een interessante, ludieke manier en ook om dan nog eens iemand anders zijn blog door te nemen.
Inspiratie komt meestal niet vanzelf. Alert blijven voor wat om je heen gebeurt en desnoods notities nemen. Foto's nemen helpt ook, desnoods met je GSM.

Mijn inspiratie is voorlopig nog niet opgedroogd.

Heb je nog tips laat ze weten. Ik heb nu eenmaal niet alle wijsheid in pacht en zoek nog regelmatig naar nieuwe invalshoeken, tools, en wat weet ik nog niet meer om deze blog zowel voor mezelf als voor jullie interessant te houden.

Ik rond af met een filmpje gepost door Renesmurf.
Hopelijk vinden jullie dit even leuk als ik doe.

vrijdag, november 06, 2009

Twitteren met ballen

Ik heb eens geprobeerd om een verhaal te maken van de tweets tussen Quallekop, Treesockhuijsen, Marcvanderwell en MrFrancky.
Gemakkelijk was het niet, vooral daar ik aan de tweets geen letter veranderd heb.
Alleen heb ik ze zo goed als mogelijk chronologisch geplaatst.

Zie deze tweet derhalve als een (mislukt) experiment.

MrFrancky
@Quallekop mijn karatepak en ballenbeschermer liggen klaar om in de wasmachine te zwieren.

MrFrancky
mijn enige echte protectie voor karate en andere vrouwmensen.



Quallekop
@treesokhuijsen Sinds ik het 'keppeltje' gezien heb van @MrFrancky lijkt het mij wijs om deze kwestie met fluwelen handenschoenen aan te pakken.

MarcvanderWell
@Quallekop Ik ga eens ondezoek naar de vleespet van @MrFrancky starten en laat u volgende week mijn objectieve bevindingen weten.

MrFrancky
@MarcvanderWell dan kan u @Quallekop met de neus op de feiten duwen

Quallekop
@MrFrancky Gottegot, dát is het zeker waar het u om te doen is! Dat u mij de neus kunt drukken op de 'feiten'... *legt boterham terzijde*

Quallekop
@MarcvanderWell Wilt wel duidelijk stellen dat het @MrFrancky is die een keppeltje draagt en niet ik

MrFrancky :
@Quallekop de mijne is nog steeds te koop voor een prijsje

Quallekop
@MrFrancky Neen, al zou ik er geld op toe krijgen, wat zeg ik, al zou ik huis en haard van u krijgen, dan nog!!!

Anneke31
Goodmorning Tweeps: #ff Het duo @Quallekop & @MrFranckyvoor hun dolkomische tweets elke dag. Vreselijk lachen met die twee, hahaha! Bye bye

Quallekop
@Anneke31 Nou zeg, een duo met @MrFrancky is wel het laatste wat ik zou willen... als jij dat nu zo zou zijn dan is het wat anders...

Quallekop
@MrFrancky Ik laat het allemaal over aan @TreesokHuijsen, zij is kennelijk met uw 'lot' begaan, wat u beiden verbindt (dé band), ....ik niet.

MrFrancky
@Quallekop nee met lepelaars kan ik me dat niet zo goed voorstellen… ik bedoel de #specialeband die wij schijnen te hebben aldus @MrFrancky

MrFrancky
@treesokhuijsen Ow... ik dacht dat die band u en @MrFranckybetrof, het zijn immers zíjn woorden... en gedachten *projectie kennelijk*

MrFrancky
@treesokhuijsen @Quallekop zijn jullie er nu uitgekomen hoe jullie mij gaan aanpaken ? #trekballenbeschermingaan

treesokhuijsen
@MrFrancky is uw vrouw niet vegetarisch dan? @MrFrancky#trekballen_bescherming (@Quallekop )

MrFrancky
@Quallekop @treesokhuijsen nee hoor, zij lust jullie rauw.

Quallekop
@MrFrancky Ik denk niet dat @treesokhuijsen dát impliciet bedoelde... dat uw vrouw ons rauw zou lusten..

Hoe het tenslotte met MrFrancky afgelopen is .....


donderdag, november 05, 2009

Naakte Muscal en andere beslommeringen

Vanmiddag was had ik vrijaf genomen. Dit betekent echter niet dat ik veel thuis geweest ben, integendeel. Als ik gewoon ga werken ben ik altijd rond dezelfde tijd terug thuis, vrij om te doen en laten wat ik wil.

Eerst met mijn moeder naar de bank geweest om nieuw adres op te geven en polissen te regelen. Dan vlug samen enkele boodschappen doen.
Terug thuis moest ik dan nog alle lidboekjes der leden van de karateclub sorteren en aanvullen met het bewijs van de verzekering. Alles in de doos en ermee naar het huis van de voorzitter gereden. Daar hebben we dan eens overlopen wie wie is onder de leden. Hoezo "ik was thuis deze namiddag" ?

Deze morgen heb ik toch nog eens tijd gevonden om naar enkele sites te surfen. Zo vond ik toevallig dit fragment uit een "musical" uit 1976.
Ik was een tiener in de jaren 70 en weet dat dit de periode was dat alles mogelijk was op gebied van muziek en film. Dus heel erg verwonderd dat toen zoiets gemaakt werd ben ik zeker niet.
Op zaterdagnamiddag speelden ze vele oude zwart/witfilms en musicals op de toenmalige BRT, maar zover ik me herinner heb ik deze toen nooit gezien.

woensdag, november 04, 2009

Spannende tijden



Volle maan is over zijn hoogtepunt. Alles valt weer in de plooi.
Deze dag was winderig maar ook met volop zon. Via Twitter vernam ik dat het op andere plaatsen nog goed regende, maar hopelijk wordt het daar ook droog. Het is nu volop herfst en door het winteruur is het vlugger donker ook. Ook al ben ik een zomermens toch kan ik van deze gezellige avonden genieten.

Vandaag een mailtje ontvangen in verband met de oefeningen van de brandweer op vrijdagavond. Die avond zullen de mensen van onze brandpreventieploeg hier ook mogen aan deelnemen. Kwestie van te weten hoe het er in het echt aan toegaat. Dit zal wel spannend zijn. Hopelijk stoppen ze me niet ergens op het dak want dan kunnen ze veel problemen met me hebben bij het redden. #hoogtevrees.
Gelukkig is het nog geen vrijdag de 13de, da's pas de week nadien. Alhoewel..........

Nieuws van de dag : Laura Lynn: "Ik probeer zwanger te geraken". Waarschijnlijk heeft dit te maken met het vallen van de bladeren. Voor Adam en Eva was dit ook altijd een hoogtepunt ieder jaar.

Mijn vraag voor vandaag is : "wat zouden jullie Laura Lynn aanraden of eerder afraden om zwanger te geraken ?"

Ondertussen een clipje van haar muzikale evenknie Frans Bauer die gezellig rondhost met zijn premier Balkenende.

dinsdag, november 03, 2009

Volle maan



Toen ik deze morgen de krant uit de brievenbus ging halen zag ik de maan die reeds in het noordwesten zat, klaar om zich terug te trekken en plaats te maken voor de zon die duidelijk niet gekomen is. Vlug proberen te vereeuwigen met mijn GSM.

Vannacht was het volle maan. Zoiets spreekt nog steeds tot de verbeelding. Behalve dat ik het zicht bij een open hemel heel mooi vind (vooral in de zomer) heeft dit fenomeen op mij nooit enige indruk gemaakt. Toch spreekt dit al sinds Adam en Eva tot de collectieve verbeelding van de mensheid. Weerwolven en ander lichtschuw tuig doen dan de ronde op zoek naar onschuldige slachtoffers.
Ik vraag mij wel af hoe "onschuldig" hun slachtoffers zijn. De meeste onschuldige mensen liggen 's nachts meestal in bed of hebben nachtshift op hun werk.

Dat er mensen zijn die niet alleen rare dingen zien bij volle maan bewijst dit filmpje. Of het moet zijn dat UFO's alleen bij volle maan naar de aarde komen om hun slag te slaan. Hier zie je hoe een UFO een koe ontvoert.

Binnenkort een MC Donalds op de maan of Mars ?

maandag, november 02, 2009

Terug naar Rumbeke

Vanaf 1 november - gisteren dus - wonen mijn ouders officieel op hun nieuwe adres.
De papieren op het stadhuis zijn misschien nog niet helemaal geregeld, maar vanaf nu huren ze hun nieuwe woonst. Tot 30 oktober was dat nog hun oude adres waarvoor ze huur betaalden, maar dat is nu ook verleden tijd. Nu zijn ze terug in de gemeente waar ze vier jaar geleden weggetrokken zijn.
Rumbeke is in 1977 een deelgemeente van Roeselare geworden, maar in haar hart is mijn moeder steeds Rumbekenaar gebleven. Roeselare, daar ging ze alleen op dinsdag heen voor de wekelijkse markt. De rest van haar boodschappen deed ze in Rumbeke en soms reed ze met de fiets naar die andere buurgemeente Izegem. Met Roeselare heeft ze in feite nooit feeling gehad.

Ikzelf heb de eerste 32 jaar van mijn leven ook in Rumbeke gewoond. De laatste jaren kwam ik er slechts op vrijdag voor de karatetraining in de turnzaal van de lokale school. Nu de afgelopen vier jaren mijn ouders vlakbij woonden kwam ik steeds minder in Rumbeke of het was om in zeven haasten papieren in de brievenbus van de ziekenbond te droppen en dan met moeder nog eens binnenwippen in de supermarkt vlakbij het kerkplein. Veel dingen regelde zij nog in Rumbeke, kwestie van er nog eens te komen vermoed ik.

Met mijn gsm nam ik enkele foto's



Hoogstraat Rumbeke.
In deze straat staat de school waar ik tot mijn elfde jaar naar toe ging. Het oude gebouw is afgebroken. Het huidige gebouw dateert van eind jaren 80.



De Sint-Petrus & Paulusstraat. Toen Rumbeke nog onafhankelijk was heette deze de Stationsstraat. Een beetje verder rechts op de foto draaide de straat richting station. Nu is daar alleen een overweg van overgebleven.



Achterkant van de Sint Petrus & Pauluskerk. De zon scheen laag zodat alles vol schaduw is.

Volgende keer neem ik mijn camera mee en maak een grote wandeling doorheen het centrum van Rumbeke. Hopelijk kom ik dan met meer en betere foto's terug.

zondag, november 01, 2009

1 november 2009

Het KMI had voorspeld dat het vandaag zou regenen. Voor één keer hadden ze gelijk. Grijze hemel, veel wind en koude regendruppels bepaalden het beeld van deze 1 november 2009. De kerkhoven zullen er nog troostelozer dan anders bijgelegen hebben en van de dure bloemstukken zal ook niet veel overblijven. Kortom, een triestige dag.

Wij hebben het niet aan ons hart laten komen. Weer of geen weer, het was een gezellige dag bij mijn schoonmoeder thuis. Greet's broer was er en ook haar zus kwam langs samen met haar gezin. Oma had haar best gedaan om het eten zo lekker mogelijk te maken. De wijn zorgde dat de sfeer steeds beter werd. En de kinderen zorgen traditiegetrouw voor een gezellige drukte.

Meer is er momenteel niet te vertellen. De foto's die ik met mijn GSM genomen heb zullen de rest van het verhaal vertellen. Een foto kan nu eenmaal meer vertellen dan 10 bladzijden tekst.

Hopelijk was deze zondag voor jullie ook gezellig, leuk enz.
Vertel er maar iets over hier of op jullie eigen blog.




zaterdag, oktober 31, 2009

HELLOWEEN

Vanavond nog niemand aan de voordeur gehad in een poging mij te doen schrikken. Tegenwoordig schrik ik nog slechts wanneer ik in de spiegel kijk. Zo afgestompt is mijn vermogen om te schrikken.



Deze voormiddag ben ik met mijn moeder naar het kerkhof geweest. De scouts stonden aan de ingang bloemen te verkopen. Ik herkende enkele jongens die en familie van Greet en lid van de karateclub zijn. Een mooi roodharig meisje kwam vriendelijk goededag zeggen, maar ik herkende haar niet meteen. Het bleek dat ze bij mijn zoon in de lagere school gezeten had. Toen zag ik haar weer als zevenjarig klein mager kind met een gezicht vol sproetjes, maar met een glimlach die je zo deed smelten.
Ondertussen is ze een bloedmooie jonge dame geworden - in scoutsuniform weliswaar - maar blijkbaar wist ze nog wie ik ben.

The Omen was destijds de eerste film die ik in de bioscoop ben gaan zien. Dit moet ergens midden jaren zeventig geweest zijn. Vanavond tonen ze een remake op de televisie, kwestie van in stemming te komen waarschijnlijk.



Een liedje van een groep met een naam om helemaal in de stemming te blijven :

vrijdag, oktober 30, 2009

Herfstkronkels

Vandaag was het de laatste werkdag van de week en van de maand Voor velen staat een verlengd weekend voor de deur. Zondag is het Allerheiligen en maandag Allerzielen.

Deze twee feestdagen worden door elkaar gehaald met als resultaat dat op Allerheiligen de kerkhoven plat gelopen worden. Het heeft op sommige plaatsen de sfeer van een wijkfeest. Iedereen haalt zijn beste pak van onder het stof neemt al het geld uit de geldbeugel en loopt - duidelijk zichtbaar voor de buren - met een reusachtige pot bloemen richting kerkhof om dan met veel vertoon deze pot neer te planten recht voor de grafzerk van zijn overleden schoonmoeder die hij bij leven meer dan één keer bij de keel vastgenomen heeft. Enkele grafzerken verder staan dan twee ongetrouwde juffrouwen van rond de tachtig commentaar te geven op alles en nog wat.

Aan al dit gedoe heb ik een bloedhekel. Omdat mijn moeder het gevraagd heeft ga ik zaterdagnamiddag met haar naar het kerkhof waar haar vader en moeder begraven liggen. Haar vader ligt alleen en haar moeder ligt samen met haar tweede echtgenoot. Als dat maar geen problemen geeft hierboven.

Zaterdagmorgen ga ik traditioneel met mijn moeder boodschappen doen. Ik zal een zak snoep kopen in geval er morgenavond verklede kinderen aan de voordeur staan, in de hoop ons te doen schrikken en vervolgens met hun zakken vol snoep verder te trekken.
Aan Halloween heb ik ook een hekel, maar ik ga daarom de kids hun plezier niet afpakken. Ik heb nooit van geesten en ander gelijksoortig gedoe gehouden. Voor je
het weet zit je bij zo'n medium die je in contact zal brengen met de geesten van je overleden voorouders mits betaling van je halve maandloon en een bezoek aan de psychiater als gevolg hiervan.

Ook al dat commercieel gedoe stoort me enorm. Heksenpakjes, lichtgevende pompoenen en andere nutteloze spullen die je achteraf naar het stort kunt voeren. En dan maar alvast sparen voor sinterklaas, kerstmis, nieuwjaar, misschien drie koningen en wat weet ik nog al niet. Dan maar klagen dat onze bankrekening in het rood staat.

Laat ons maar gewoon genieten van deze mooie herfstdagen. Deze zijn al sprookjesachtig genoeg. Verkleurde bladeren, mooie paddenstoelen en mist in de morgen geven mij meer voldoening dan al dat fake gedoe.

Geniet ervan nu het nog kan en daarbij, het is gratis.

donderdag, oktober 29, 2009

Rustige momenten

Deze namiddag had ik weer vrijaf genomen van mijn werk. Ditmaal niet om ik weet niet wat allemaal te doen. Gewoon thuis een beetje relaxen bij de computer. Zin in boeken lezen had ik niet.

Jasper zit nog steeds in bed met griep. Samen zijn we nog eens bij de dokter langs geweest. Niet omdat we denken dat de dokter een wondermiddel zal voorschijven, maar om een doktersbriefje voor school. Normaal zou hij vandaag terug starten, maar toen hij deze morgen wezenloos op het toilet zat in de badkamer wisten we hoe laat het was.

Vanavond was het oudercontact op zijn school. Zijn klastitularis stelde voor dat ik morgenochtend zijn schriften naar school zou brengen en de leerlingen zouden dan volgende week tijdens de herfstvakantie elk een stukje bijwerken. Dan kan hij de maandag erop weer naar school met boeken en schriften die volledig bijgehouden werden.
De lerares Frans zal hem ook enkele taken bezorgen voor tijdens de vakantie, want in tegenstelling tot het vak Engels vlot het niet zo goed met de franse woordenschat.
Dat wordt dus studeren.

Op de radio in de auto ware ze op joefm bezig de jaren 80 te recycleren. Is er dan niets nieuws meer in deze wereld of behoren termen als pop en rock nu reeds tot een - niet zo - ver verleden ? Toen ze dit nummer op mij aflieten zette ik de volumeklop op luider dan luid. Zo kan niemand me horen meezingen. De wereld is er al erg genoeg aan toe.

Mijn vraag voor vanavond : hoe hebben jullie de jaren 80 overleefd ?