dinsdag, april 15, 2014

Sjeik El Kaniekak laat onze vriendinnetjes verwennen.

De drie meisjes liggen elk op een tafel
bloot, lang uitgestrekt op hun buik, de armen onder hun kin, wachtend op wat gaat komen.
Hun lijfjes glimmen van de olie.
Aan het voeteinde staan drie eunuchs klaar om hen eens flink te verwennen.
Zo’n middenoosterse massage zal hen deugd doen na al die avonturen in die gekke wereld.
En niet te vergeten wat daaraan vooraf ging : dien onderpastoor en juffrouw Roofvoghel die snode plannen met hen hadden. Die gekke dokter vergeten ze het liefst zo rap mogellijk. Nu afwachten wat die kolossen met hen van plan zijn. Veel soeps zal het niet zijn volgens Bieke daar ze maar een klein lontje hebben en helemaal niet explosief zijn !

Dan begint de massage.
Alle drie tegelijkertijd worden ze onder handen genomen.  Hun lijf eerst extra ingewreven en daarna plooien en kraken ze de jonge gewrichten opdat ze de volgende morgen weer soepel zullen zijn. Fientje en Lientje schreeuwen het uit.  Dit is nog erger dan de haarborstel van juffrouw Roofvoghel.  Bieke geeft geen kik en laat zich dit alles welgevallen.  Om je achteraf goed te voelen moet je eerst afzien, nietwaar ? Geen plekje op hun lijfje ontsnapt aan de grote ruwe handen van de spierbundels. De kinderen blinken van kop tot teen en gloeien als hete kolen.  Eindelijk stoppen de reuzen met hun massage, maar voor ze het goed en wel beseffen worden de meisjes opgetild tot boven het hoofd  van de - ahum - mannen en met een welgemikte zwaai werpen deze onze drie juffertjes in een ton gevuld met ijskoud water.  

Vanuit een olielamp ziet Tol Kerckhof dit alles. Hij zit gevangen, net als de geest van Aladin.  Hoe moet hij hier ooit uit geraken en met de meisjes naar het dorp terugkeren ?

maandag, april 14, 2014

verkiezingen op komst !


Juffrouw Roofvoghel is niet begonnen met opnieuw les geven aan de leerlingen van de school voor opleiding van gediplomeerde matrassenkeerders.
Ze werkt hard aan haar verkiezingscampagne.
Burgemeester worden is haar doel.
Lieven Dirkens die zich reeds jaren inzet voor het dorp is daar niet zo gelukkig mee.
Ook hij wilt burgemeester worden.
Goedschiks, kwaadschiks, maakt niet uit.
Alle middelen heiligen het doel.

Op het kerkhof staan drie mensen voor het graf.
Sjonnie en Stoovebuuzeke houden hun pet in de hand
De dame in het midden staat er wezenloos bij.
“Stinken deed hij bij tijden , maar rieken als een muskusraat, nee, nooit meegemaakt.
Wie of wat er onder de zoden ligt, het is in ieder geval mijn vent niet.”
Sjonnie en Stoovebuuzeke kijken elkaar samenzweerderig aan en knikken.
Ze hadden dus toch gelijk dat hier iets niet klopt.
Martha keert zich om en stapt naar de poort van de begraafplaats.
De twee mannen volgen  haar.
“Ik had hem uitdrukkelijk gezegd waar ik naar toe moest, maar ja door al dat zuipen begint zijn bovenkamer meer en meer op een vergiet te gelijken en dan slaat hij in paniek omdat ik zogezegd weg ben met een andere vent ! Zie mij al lopen met een ouwe vent hier uit de buurt, laat maar !”
“Gaan we een drinken in café Torentje ?” vraag Sjonnie.
“Nee we gaan bij mij thuis koffie drinken en dan kunnen jullie helpen de rommel op te ruimen. Precies een duivenkot dat onder de stront zit. En binst dat ik er over peins, waar is dien kleinen gebleven die hier heel de tijd in haar bloot gat rondloopt ?”

Stoovebuuzeke en Sjonnie kijken elkaar vragend aan en halen de schouders op.
Een goede vraag, maar wie weet het antwoord ?

zondag, april 13, 2014

Het dorp likt zijn wonden.

De rust in het dorp is teruggekeerd.
het puin wordt opgeruimd
de doden begraven
de katten eten gegeven
nieuwe kindjes gemaakt.

En de politiek ?
Ook die wordt terug levendig
want
er zijn verkiezingen op komst
om een nieuwe burgemeester te kiezen
en een nieuwe raad.

Ook de kerkfabriek heeft het druk
er moet een nieuwe onderpastoor komen
om de vorige die min of meer dood is te vervangen.
Dolfke is bezig met zijn lijkwagen te poetsen
na de ontploffing van vorige week is de stank nog steeds aanwezig.

De herbergen zijn weer open
en meteen een kroegentocht georganiseeerd
met Stoovebuuzeke en Sjonnie als voornaamste deelnemers.

Garde Punaize en madame Poop ruimen de kolenkelder op
het heeft er de laatste weken genoeg gestoven.

Van de bombastische buikdanseressen is geen spoor
net als van dr Rattenkop.
blijkbaar van de aardbodem verdwenen.
En daar is niemand rouwig om.

Lieven Dierkens, de cultuurpromoter van het dorp is bezig met een memoriaal rond nonkel Juul. Eén van de trekpleisters zal zijn dat je je schoonmoeder op een piespot zet en dan met een tweeloop de pot van onder  haar gat schiet. Indien de schoonmoeder weigert om op zo’n pispot plaats te nemen mag je haar zonder meer afknallen. Twee vliegen in een klap om het zo te zeggen.

Zoals je leest zitten ze niet stil in het dorp.
Afwachten hoe dit verder gaat !

zaterdag, april 05, 2014

In het hol van het konijn ! Een welriekend avontuur van Bieke en haar vriendjes.

Terwijl het dorp in de rouw is omwille van het overlijden van nonkel Juul en nog enige andere prominente figuren zoals onder andere meneer den onderpastoor en de burgemeester zijn Tol Kerckhof, Bieke, Lientje en Fientje druk op zoek naar de konijnenpijp langs waar ze terug in onze “gewone” wereld kunnen geraken. In tegenstelling tot wat Bieke dacht is het geen zo’n makkelijke zoektocht.  Een speld zoeken in een hooiberg waar een kameel door kan is duizenden keer simpelder.  Toch geven ze het niet op.   

Op hun weg ontmoeten ze de vreemdste wezens in de meest bizarre omstandigheden. Deze wereld lijkt precies op een uit de hand gelopen LSD-trip. Zo raken onze meiden op een dag verstrikt in de netten van Neptunes, de god der zee die hen onmiddellijk een ereplaats in zijn harem wou geven als ze beloven aan al zijn grillen te willen toegeven. De oude zeekoning is nu eenmaal verzot op jonge verse mosseltjes.  Gelukkig kwam er net een aanval door het leger van Poseidon, zijn griekse rivaal, zodat Tol Kerckhof hen - ongehinderd door wat dan ook - kon bevrijden en terug naar de oppervlakte brengen.

Ook kwam het tot een gevecht tussen Tol Kerckhof en de noorse nornen, maar gelukkig konden de meisjes Tol helpen de schrikgodinnen uit te schakelen met behulp van een sidderaal.  Of was dit bij Neptunus ? Geen idee, hier in deze wereld gelden logica en gezond verstand niet.  

Net ze de moed beginnen te verliezen ooit de weg huiswaarts terug te vinden ontmoeten ze een gebrild wit konijn in grijze stofjas dat hen de weg wijst naar de dichtstbijzijnde konijnenpijp.  Na een uurtje stappen komen ze eindelijk aan bij de bewuste pijp. Met de moed der wanhoop kruipen ze één na één naar binnen. Ze zien geen hand voor de ogen, laat staan de kont van de persoon die voor hen kruipt.
lientje : waar zijn we
Fientje : auw ! blijf uit me gat !
Bieke : sorry *gniffel*
Tol :  rustig meiden we gaan vooruit
lientje :  uw vogelschrikbroek doet pijn aan mijn gezicht
Fientje : ik ruik kaka
Bieke : tjzal gaan ja ?
Tol :  We moeten kalm blijven
lientje :  Tol, uw kont stinkt
Fientje : ik ruik de uwe ook, zusje !
Lientje : Fientje heeft weeral een scheetje gelaten ! BAH !!!
Fientje : klikspaan !
Lientje : zal ik eens wat zeggen ?
Bieke : ik zou maar zwijgen trut  !!!
Tol :  wacht ! ik zie iets !

Tol Kerckhof, die vooraan kruipt, ziet in de verre verte een lichtblauwe vlek.  "Waarschijnlijk de blauwe hemel van bij ons thuis", gaat het door zijn tochtige hersenloze kop heen.  Na enkele uren kruipen bereiken ze tenslotte toch de uitgang. Een hete bries komt hen tegemoet.   Eindelijk thuis ???

vrijdag, april 04, 2014

De begrafenis !

Het is zaterdagmorgen 9 u 45.
Alle mensen van het dorp strompelen de kerk binnen.
Vlak voor het altaar staat de kist met het stoffelijk overschot van nonkel Juul.
Een zwart jongetje staat met een vliegenmepper klaar om de vliegen die op de lijkgeur afkomen weg te jagen of plat te slaan.
In de sacristie doen de misdienaartjes hun gewaad aan onder goedkeurende blik van meneer den koster.
Dan treden ze de kerk binnen.   Ze zwaaien driftig rond met de wierook. Ondertussen bewerkt de pastoor de kist met zijnen kwispel.  De orgelist doet zijn best om de juiste noten uit zijn instrument te halen. De aanwezigen in de kerk staan recht en beginnen te neuzelen. De sfeer zit direct goed.  Zonder dat de gelovigen het merken komt van achter het beeld van de heillige Urbanus een periscoop te voorschijn.    In de ruimte beneden zitten Stoovebuuzeke, Sjonnie van de waeterleidinge en Madame Poop het toestel te bedienen. Garde Punaize is niet bij hen daar hij de orde en rust moet handhaven tijdens de dienst.
Na pakweg 15 minuten is de dienst al voorbij daar de geur van de kist - en hetgeen er in zit - ondraaglijk begint te worden.  Vliegensvlug nemen Dolfke de begrafenisondernemer en zijn handlangers de kist en lopen ermee naar hun wagen om dan zo rap mogelijk naar Brugge te rijden voor de crematie.
*Godver !* sist Stovebuuzeke, “ze rijden de verkeerde kant uit !”
“Kan me niet schelen” ratelt Madame Poop, “Als dien stank hier maar rap weggetrokken is !”
Dan horen ze in de verte een luide knal.
“Het lijk is ontploft’ horen ze iemand roepen.
Enkele ratten steken hun kop uit een riooldeksel en zuchten diep.
Een hele geruststelling voor hen..
Einde van dit verhaal ?

De vlaggen aan de hevel van het gemeentehuis hangen slap.

De vlaggen aan de hevel van het gemeentehuis hangen slap.
Wederom is een prominent figuur uit het dorp van ons heengegaan.
Tijdens een routineklus is onze geliefde nonkel Juul schierlijk overleden.
De bomaanslag met de exploderende tieten heeft onze geliefde Juul geen goed gedaan.
Ook het verlies van enkele leden van zijn nieuwste matrassenteam kon hij niet verwerken. Kwam daarbij dat hij duidelijk besmet was door de beet van een muskusrat waardoor zijnen staart extreem grote proporties aannam.  Een bijkomend onderzoek van zijn DNA bevestigde dit vermoeden en ook werden sporen gevonden van het DNA van niemand minder dan   Moammar Mohammed al-Qadhafi  zodat opname in onze kliniek meer dan nodig was. Jammer genoeg is Dhr Ratjenko momenteel niet bereikbaar.  Daarom werd dan maar beroep gedaan op de stagiairs van het slachthuis  om die staart wat te kortwieken.  Daar die knapen niet gewoon zijn om een besnijdenis uit te voeren volgens de regels van de islam trok onzen Juul tenslotte aan het kortste eind.  Tijdens een autopsie op wat van hem overbleef ontdekten de beenhouwers een kernkop ter hoogte van het scrotum. Deze kop werd zonder veel problemen weggenomen en teruggestuurd naar het middenoosten.


Voor volgende zaterdag is de grote uitvaart voorzien en na de crematie zal de urne op het kerkhof bijgezet worden. De mis is onder leiding van de nieuwe onderpastoor en mevr Roofvoghel zal als vervangend Burgemeester voorlezen uit het boek Prediker.

zondag, maart 30, 2014

de kalashnikovs komen er aan !

Het is donker in de kolenkelder van café Vlaanderen. Elektriciteit is er niet en verwarming nog veel minder.   Gelukkig kunnen ze via de laptop met draadloze internetverbinding van Madame Poep de laatste nieuwsuitzendingen volgen.   Obama heeft extra versterking beloofd aan de inwoners van het dorp en de russen willen een lading kalashnikovs sturen. Het vlaamsch belang belooft zijn kiezers de herinvoering van de landsgrenzen en het verbod om in het openbaar met tulband en besneden penis rond te lopen.  Op enkele pornosites biedt men exclusieve blowjobs aan zoals je die “anders alleen maar in het dorp kunt vinden”. Deze zaak heeft heel de wereld in haar greep.  

Stoovebuuzeke drinkt van de veel te hete koffie die madame Poep hem serveert en tussen twee happen droge worst door leest Sjonnie een artikel in een oude krant waarmee de waard van het café gisteravond zijn gat mee afgeveegd heeft.  “Dit verhaal wordt van langs on absurder” gromt Sjonnie terwijl hij per ongelijk in een stuk krant bijt en doorspoelt met een kop lauw water.  


Madame Poep “Ik vraag me af waar die zogenaamde “nonkel Juul” gebleven is.
Stoovebuuzeke : en ik waar de enige echte momenteel zit !
Sjonnie : SHIT !
Stoovebuuzeke : slecht nieuws ?
Sjonnie : ja zulle !
Stoovebuuzeke : vertel !
Sjonnie : ik heb in een stuk stront gebeten !


Driemaal achter elkaar wordt er op de deur geklopt.
Madame Poep staat recht, slaat het koolstof van haar benen en gaat naar de deur.
“HET WACHTWOORD !’
“PREI” is het antwoord dat van de andere kant van de deur geroepen wordt.
Vlug doet madame Poep de deur open en een vermoeide garde Punaize stapt binnen.
Met een samenzweerderige blik in zijn ogen kijkt hij schichtig om zich heen.
"wat nieuws ?" vraagt madame Poep.
"De situatie is terminaal, luister heel goed en wees waakzaam want de oren hebben muren" !