vrijdag, juli 17, 2009

donderse bliksems


Frame4
Originally uploaded by Steves-World
Het is weer eens typisch vlaams (hollands?) weer. Na twee redelijke dagen met zon komt de letterlijke douche.
Rond 1 uur wakker geworden van het klank- en lichtspel. Eva hoorde ergens een kat janken van angst. Waarschijnlijk onze Streep die angstig in een hoekje zat. Jasper heeft eens beneden rondgekeken om te zien of alles in orde was.
Deze morgen was alles zowat opgedroogd, maar aan de wolken te zien is het gevaar nog niet geweken.
Toch maar met eieren naar de armr klaren of een skietgebedje voor de god of thunder ?

woensdag, juli 15, 2009

liefde is ... samen naar de operatiezaal.


me in hospitalbed
Originally uploaded by MrFrancky
Gisteren om 7 uur in de ochtend werden we door (schoon)broer Toon precies op tijd afgeleverd in het ziekenhuis. Na ons aangemeld te hebben werden we door de hoofdverpleegster van de dagopnames één voor één ingeschreven. De traditionele vragen zoals "hoeveel weegt u ? Heeft u een vals gebit ?" zal ik hier niet herhalen. Tijdens dit routinegesprek viel het haar op dat we man en vrouw waren. Onmiddellijk werd geregeld dat we samen op kamer 111 konden.
Greet werd direct weggevoerd richting operatiezaal terwijl ik moest wachten totdat de instrumenten waarmee ze me onder handen zouden nemen weer opgeblonken waren. Fuif avond voordien ? Om 11 uur was ik aan de beurt. In de gang passeerden Greet en ik mekaar in bed liggend vooruitgeduwd door een verpleegster. Een vlugge groet en een droge opmerking maakten beide verpleegsters duidelijk dat wij man en vrouw waren wat aanleiding gaf tot enige hilariteit.

Ondertussen waren de kinderen thuis gebleven. Over de middag gingen ze bij mijn ouders eten en in de namiddag was onze poetsvrouw er. Echt alleen aan hun lot overgelaten waren ze zeker en vast niet. In de namiddag hadden ze dan nog bezoek van Eva's vriendinnen, iets wat niet naar de zin was van zoonlief. Vooral toen ze samen begonnen te zingen was voor Jasper de maat vol.

Streepje was dolenthousiast met al dat vrouwvolk en ging voor hen een cadeautje halen. Trots als een pauw kwam hij met een krijsende merel terug binnen. De meiden tierden het uit bij het zien van hun geschenk en haalden vervolgens de vogel uit Streep's muil. Een verbolgen Streep als gevolg.
De lieverdjes hebben de vogel vlug meegenomen naar de dichtsbijzijnde dierenarts om hem te redden. Met een spuitje werd het diertje uit zijn lijden verlost. Iedereen tevreden.

Om 15 u was ik ook terug op onze kamer en rond 17 u werden wij door een ambulancier terug naar huis gebracht. Deze was zo vriendelijk om de helft van onze bagage in het ziekenhuis te laten staan. Een vriendelijke buurman is onze spullen deze morgen gaan ophalen, waarvoor dank

Pas na het slikken van een pijnstiller en enkele uurtjes platte rust ben ik in staat om met behulp van mijn linker middelvinger hier één en ander neer te schrijven.
Normaal dat men na zo'n ingreep wat pijn voelt. Ik heb nu een ietsje lichter gips aan die toch tot over mijn elleboog komt, maar volgende week vrijdag krijg ik een kortere aangesmeerd.
Greet loopt (of hoe je het ook mag noemen)- met behulp van een kruk - rond met een opgelapte knie.

wordt vervolgd.

maandag, juli 13, 2009

Tot op het been.

15 jaar jong meisje laat haar moeder de kop inslaan door haar lief. Moetje had het niet zo met haar verovering. Dan maar korte metten maken met die oude zaag (35).
Natuurlijk kon niemand zo iets zien aankomen. Het gezin stond al onder toezicht, maar toch.
Het is stil waar het nooit waait. Derhalve zou men bij ieder gezin met hyperende puber een gewapende flik moeten plaatsen.
Zullen we gemakshalve de maatschappij de schuld geven en de twee tieners als eigenlijke slachtoffers beschouwen ?

Een link voor Ollie: Hoe het zit met die schadevergoeding weet ik niet, maar één troost heb je toch : je bent niet de enige die zijn chip verloren heeft.

De mexicaanse griep rukt op. Deze pandemie heeft al de kaap van 100 gevallen overschreden.
Zegt Eva vanavond tegen mij : ik wil niet dat jullie morgen in het ziekenhuis de Mexicaanse griep krijgen. Dan zou ik waarschijnlijk het eerste slachtoffer in Roeselare zijn met deze griep.
Verder te volgen op deze blog vaneigens.

Morgen zal het hier erg stil zijn wegens "onder het mes". Overmorgen verslag van deze bloederige trip als er tenminste nog iets van mij overschiet. Greet en/of Jasper moeten desnoods de fakkel hier maar overnemen.

Gelijk alhoe Ollie, we gaan er binnenkort ene drinken.

zondag, juli 12, 2009

over losgelaten stieren, mijn gebroken arm en veel meer

Dien arm komt me de f**king kl***n uit. Niet dat ik zoveel pijn moet doorstaan, maar dat spel rond mijn nek dat dient om mijn arm te ondersteunen belast mijn nek niet zo'n klein beetje. De zwaarte van het gips is hier natuurlijk de oorzaak van.
Daarom hoop ik dat ik overmorgen een lichtere zal aangesmeerd krijgen. En ook liefst iets korter zodat ik de arm wat beter kan bewegen.

Hoera, Vlaanderen heeft een nieuwe regering. Heel wat nieuwe gezichten die ons beloven het beter te doen dan de vorige. Misschien daarom dat ik momenteel een lichte paniekaanval krijg bij het lezen van dit heuglijk nieuws ?

Toen een vriend van mijn overleden neef vrijdag naar het kerkhof trok om een ruikertje bloemen bij de muur te leggen merkte deze dat het plaatje losgemaakt was en de as verdwenen. Wat voor misterie staat ons nu weer te wachten.

Deze nacht is Simon Vinkenoog overleden. Zal zijn dood evenveel losmaken als deze van Hugo Claus ?

Foto van de week :

Bij de stierenloop in Pamplona zijn vandaag 5 mensen door stoten van horens gewond geraakt. Ik heb echt geen compassie met die "mensen", geloof me.

In ieder een weinig flaterende manier om de media te halen, eerder een flater van jewelste.



En dan nu : verse hamburgers.

zaterdag, juli 11, 2009

verslaafd

volgens de test die ik zojuist gedaan heb ben ik voor 74% verslaafd aan twitter.
Oef, ik dacht al dat ik de eerste symptonen van de Mexicaanse griep had.
Vlug nog eens in de spiegel kijken.




How addicted to Twitter are you?

Created by The Oatmeal

11 juli valt in het water ?

Hoera, t'is vandaag zaterdag. Niet dat het voor mij veel uitmaakt want ik zit hier toch thuis met een lamme vlerk, net zoals ik hier de afgelopen week zat en naar ik vrees de volgende week ook zal zitten.

Voor mijn part mogen ze het weerbericht zo vlug mogelijk afschaffen. Zelfs de horoskoop in de krant is correcter dan die gasten van het KMI. Vandaag ging het een stralende dag zijn : zomerse temperaturen, veel zon enz. Kortom deze 11 juli zou niet stuk kunnen. Hoe stralend het vandaag geweest is moet ik niet meer uit de doeken doen zeker.
Afschaffen dat KMI en het vrijgekomen belastingsgeld aan iets nuttigers besteden.
Daarbij, ik heb altijd het vermoeden gehad dat het KMI gesponsord wordt door bepaalde belangengroepen uit de middenstand. Hoe hard het ook regent, hoe slecht het weer ook is, wanneer er een - verlengd - weekend voor de deur staat voorspellen ze het prachtigste weer.
Achereaf zullen ze je we uitleggen wie of wat roet in het eten gegooid heeft. Dan toch maar die horoscoop.

Vandaag 11 juli is een belangrijke dag voor Vlaanderen. Heden wordt de Guldensporenslag herdacht. Het meest mishandelde dier van Vlaanderen, namelijk de Vlaamsche leeuw mag dan aan alle vlaggenmasten wapperen tot eer en glorie van onze fiere voorouders die de fransozen in 1302 een lesje geleerd hebben. Dat ze korte tijd nadien door dezelfde vijand in de gehaktmolen gestopt werden mag de pret niet drukken.

Dat ze zich maar een goed stuk in hun kraag zuipen binst het zingen van de Vlaamse leeuw. Ik lig er niet van wakker en dat leeuwke ook niet.
Hopelijk spoelt de regen dit zootje zo rap mogelijk door richting riool.

vrijdag, juli 10, 2009

eentje voor Ollie

Ollie; man, geniet van uw weekend en de rust. Ge hebt het verdiend na die zware dagen

postbode pas op !

Het was de afgelopen hier in de buurt redelijk rustig. Eva was op kamp en dat scheelt qua bezoekers ten huize Spruytte en omgeving.

Niet getreurd, binnen enkele uurtjes is onze meid terug en kan het gewone leven opnieuw zijn gangetje gaan.

De postbode is derhalve hierbij gewaarschuwd.

video

Het onderzoek

gisterennamiddag voor onderzoek naar het ziekenhuis getrokken. Nog maar net binnen en het ging al mis :"mag ik 31 euro van je ?"vroeg de dame van het secretariaat. Tot mijn scha en schande had ik niet genoeg geld bij me. De schattige diëtiste had me de dag voordien enkele tientallen euro's lichter gemaakt. Dan straks naar de dichtsbijzijnde geldautomaat wandelen.

Eerst werd het gips vakkundig opengemaakt door een nors type. "Je moet nu naar de radiologie" mompelde hij tussen zijn tanden. Me gaan aanmelden en dan de wachtkamer binnen. Mij tussen enkele oude hersendode mensen en twee jonge luid kwebbelende negerinnekes gezet. Van afwisseling gesproken. Vooral oppassen dat mijn arm niet al te veel beweegt. Zonder gips is de pijn enorm.

Na eens goed bestraald te zijn kan ik terug naar de gipskamer. Daar word ik opgewacht door een breedlachende kalende man. Onmiddellijk legt hij me uit waarom ik me best laat opereren : "de plaats van de breuk geneest zo goed als onmogelijk vanzelf. Het beste is dat we daar een plaatje in monteren zodat de kapotte stukken weer als gesmeerd aan elkaar groeien". Tegen zo'n logica kan ik niet op. Zijn agenda is druk bezet, maar hij heeft nog één datum vrij : 14 juli ! De dag dat Greet haar knie wordt geopereerd.
Jammer dat het geen 14 februari is, dan konden we samen valentijn vieren in de operatiezaal.

Vakkundig wordt het oude gipsverband over mijn arm geschoven, een verband er rond en back home.

donderdag, juli 09, 2009

Vingeren



Gisteren in de late namidag ging de bel. "Dat zal ze zijn" was Greet's reactie op het belgerinkel. Maar al te goed beseffend dat wegvluchten geen zin meer had begaf ik me richting voordeur en deed - met een klein hartje weliswaar - open.

Een klein slank blondje met brilletje keek me recht in de ogen. "Ben ik bij de familie "Stuyven ofzo". "t'is Spruytte, k-k-kom m-m-maar b-b-binnen en z-zet u".

Wij trokken richting keuken. Greet en ik zetten ons naast elkaar aan de ene kant van de tafel, zij recht tegenover ons.
"Dus jullie willen beiden vermageren ?"
"eeeuuhh, ja, Greet wil vermageren en ik steun haar door eraan mee te doen".
"Fijn, willen jullie dan om de beurt op deze weegschaal staan ?"
Er kwam nog net geen rook uit het toestel toen ik er op stond. Reden te meer om mee te doen. Eén geruststelling : er worden geen calorieën geteld; daar zou ik alleen maar gek(ker) van worden.

Naast gezond(er) eten moeten we meer gaan bewegen. Voor mij is dit momenteel moeilijk met dienen "molensteen" om de hals en voor Greet zal dit de volgende weken ook moeilijk zijn met haar knie.

Daarom dit filmpje met enkele moeilijke bewegingen. Slanker zal je er niet van worden maar dit mag de pret niet drukken.


Laat weten of het lukte.
Veel plezier ermee.